pierwsze gry planszowe - Zielony Słoiczek

Zestawienie – gry dla trzylatka – propozycje gier planszowych

Zielony Słoiczek — Mon, 10 May 2021 06:38:16 +0000

Zestawienie najlepszych gier planszowych w jakie grały moje dzieci w wieku od 3 lat. Są to proste propozycje, wprowadzające do bardziej skomplikowanych gier planszowych:

Gra Potwory do szafy wydawnictwa Granna to gra dla dzieci w wieku od 3 do 8 lat. To gra typu memory – odkrywamy żetony, szukamy zabawki której boi się wylosowany potworek, jeśli trafimy wkładamy go do szafy – świetny pomysł i wykonanie – dzieci tą grę bardzo lubią. Recenzja gry Potwory do szafy – tutaj.

Gra karciana Serpentyna – kolorowe węże – to gra karciana dla dzieci od 3 lat, proste zasady i ładne, solidne wykonanie. Gra polega na układaniu kolorowych węży z wylosowanych kart w różnych kolorach (główka, środek lub ogonek węża). Węża układamy dopasowując kolory. Recenzja gry Serpentyna – tutaj.

Kotek Psotek to prosta gra kooperacyjna. Wszyscy gracze poruszają się leśnymi zwierzątkami aby uciec przed kotem. Dziecko nie musi liczyć pól, 1 kostka to jeden ruch – albo psotnego kotka, albo zwierzątek. Meta wyścigu jest na trójwymiarowym drzewku. Recenzja gry Kotek psotek – tutaj.

Minimatch to prosta gra karciana dla dzieci w wieku przedszkolnym. Polega na znajdowaniu wylosowanych elementów na kartach zbiorczych. Nie jest to jednak takie proste, niektóre obrazki są podchwytliwe, podobne do siebie. Mimo prostych zasad gra bardzo cieszy dzieci. Recenzja gry Minimatch – tutaj.

Patyczaki to gra odtwórczo – kreatywna. Za pomocą kolorowych, plastikowych patyczków tworzymy rozmaite obrazki. Pomagają w tym tekturowe plansze z propozycjami obrazków albo w skali 1:1 gdzie kładziemy patyczki bezpośrednio na planszy (dla młodszych) albo miniaturki które musimy odtworzyć jedynie na nie patrząc.

Figuraki to pozycja analogiczna do patyczaków. Tworzymy obrazki z kolorowych, kartonowych figur geometrycznych. Dla ułatwienia jest kilka propozycji obrazków – obrazek tworzymy kładąc elementy bezpośrednio na plansze.

Recenzja gier Patyczaki oraz Figuraki – tutaj.

Gra Gotowanie to bardzo fajna propozycja dla małych kucharzy i nie tylko. Jest to gra typu lotto czyli szukanie elementów z listy (przepisu) – jest kilka wariantów gry. Poza tekturowymi listami składników są też 4 talerze z daniami które można „ugotować” ze składników z listy. Tematyka i mnogość żetonów i dodatków sprawia że grę można wykorzystać na różne sposoby, do zabawy w gotowanie, do zabawy w sklep itp.

Gra Zakupy to gra analogiczna do Gotowania. Znajdziemy tutaj żetony z różnymi przedmiotami, listy zakupów podzielone na różne typy sklepów (sklep sportowy, papierniczy, warzywniak itp.) oraz 4 tekturowe kosze na zakupy. Oprócz podstawowej gry w szukanie elementów z listy, żetony świetnie sprawdzą się do zabawy w sklep.

Recenzja gier Gotowanie oraz Zakupy – tutaj.

Do zabawy w sklep bardzo polecam zabawkową kasę z Ikei (Ikea Duktig – kasa sklepowa zabawkowa). Jest to solidna kasa z drewna i plastiku. Ma wysuwaną szufladkę oraz prawdziwy kalkulator (bez baterii – napędzany światłem;) na którym możemy naprawdę podliczać zakupy. Zabawkowa kasa z Ikei jest po prostu świetna – bardzo polecam do zabawy w sklep.

Artykuł Zestawienie – gry dla trzylatka – propozycje gier planszowych pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Gry: Zakupy i Gotowanie do zabawy w sklep, gotowanie…

Zielony Słoiczek — Mon, 12 Apr 2021 05:46:42 +0000

Gry Zakupy oraz Gotowanie (Kapitan Nauka) są świetne do zabawy w gotowanie oraz do zabawy w sklep. Porządnie wydane, grube kartoniki i ciekawa tematyka sprawiają że jest to nie tylko gra typu Lotto, w zwykłe szukanie elementów z listy zakupów, tutaj możemy też odgrywać różne role: klienta, szefa kuchni, ekspedienta który podlicza koszt zakupów na kasie…

Zacznijmy od gry w Gotowanie (Kapitan Nauka) – zdjęcie powyżej. W pudełku dostajemy mnóstwo kartonowych żetonów z różnymi składnikami (owoce, warzywa, mięso, nabiał itp.), 4 solidne/sztywne kartoniki z dwustronnymi listami zakupów lub przepisami – listami składników na 4 konkretne dania – które przedstawione są na dużych okrągłych talerzach (śniadanie, sałatka, pizza i zupa). W instrukcji opisane jest kilka wariantów gry. Podstawowa gra polega na szukaniu składników z wylosowanej listy. Kto pierwszy znajdzie wszystkie składniki wygrywa.

Grę można urozmaicać np. każdy gracz ma zapamiętać swoje składniki, odłożyć listę i szukać składników z pamięci ; lub: ma znaleźć składniki swojego dania patrząc tylko na talerz; lub składniki są pojedynczo, po kolei odkrywane i gramy w bingo – kto pierwszy „skreśli” wszystkie składniki ze swojej planszy… Dzięki żetonom dziecko może poznać nazwy wielu produktów, ćwiczyć refleks, pamięć, lub po prostu pobawić się w gotowanie czy też sklep. Bardzo fajny pomysł i wykonanie. Pozycja obowiązkowa dla małego kuchcika!

Gra Zakupy (Kapitan Nauka) to bardzo podobna gra. W pudełku znajdziemy 4 kosze na zakupy (z grubego kartonu), 4 dwustronne listy zakupów (z grubego, sztywnego kartonu) oraz mnóstwo kartoników z rysunkami produktów: jedzenie, ubrania, zabawki, przybory szkolne itp. (zdjęcie powyżej). Każda lista zakupów to asortyment z innego sklepu, mamy tu: sklep odzieżowy, sportowy, ogrodniczy, spożywczy, papierniczy, sklep z zabawkami oraz warzywniak i sklep z owocami. W instrukcji znajduje się opis kilku wariantów gry: m.in. zakupy na czas, zakupy z pamięci (trzeba zapamiętać swoją listę zakupów) itp.

Najfajniejszym sposobem wykorzystania żetonów jest oczywiście zabawa w sklep. Jedna osoba jest kupującym druga sprzedawcą, który liczy należność na kasie. Oczywiście każde dziecko chce być kasjerem;) Do tej zabawy wykorzystujemy kasę z Ikei (Ikea Duktig – kasa sklepowa zabawkowa). Jest to solidna kasa z drewna i plastiku. Ma wysuwaną szufladkę oraz prawdziwy kalkulator (bez baterii – napędzany światłem;) na którym możemy naprawdę podliczać zakupy. Zabawkowa kasa z Ikei jest po prostu świetna – bardzo polecam do zabawy w sklep. Plastikowe monety trzeba osobno zakupić.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Gry: Zakupy i Gotowanie do zabawy w sklep, gotowanie… pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Minimatch – prosta gra karciana dla przedszkolaka

Zielony Słoiczek — Fri, 26 Mar 2021 07:19:53 +0000

Minimatch to prosta gra karciana dla dzieci w wieku przedszkolnym. Według producenta to gra dla dzieci w wieku 3-6 lat. Zgadzam się z tymi widełkami. W grę może zacząć grać już trzylatek. Co do górnej granicy to sześciolatek może już stwierdzić że gra jest za prosta. Moja czteroletnia córka nadal bardzo lubi tą grę, za to starsza, 5,5 lat ostatnio powiedziała że „to gra dla bobasków i jest za prosta, ona (starsza córa) gra w trudniejsze gry, a ta jest dla młodszej siostry”.

Gra polega na odnajdywaniu rysunków z wylosowanych kart na większej karcie zbiorczej która leży pośrodku stołu. W zasadzie to gra typu lotto. O tego typu grze pisałam wcześniej i polecałam ją dla dzieci od 1,5-2 lat ALE ta gra nie jest taka prosta jak „Lotto dom” o którym pisałam. Niektóre obrazki są podchwytliwe np. ten sam kształt ptaszka ale inna kolorystyka, lub panda stojąca przodem lub tyłem – to dwa różne obrazki. Młodsze dziecko miałoby z tym problem.

Zasady: Mniejsze karty tasujemy i układamy w stosik. Każdy gracz dobiera z niego po 5 kart, które kładzie przed sobą. Na środku stołu kładziemy większe karty zbiorcze (z wieloma rysunkami), na których każdy będzie szukał wylosowanych elementów. Gdy każdy z graczy znalazł swoje wylosowane elementy na pierwszej karcie zbiorczej, zmieniamy ją na następną i szukamy kolejnych elementów. Na każdej dużej karcie zbiorczej są różne elementy, ale nie są to wszystkie elementy z talii, dlatego karty te zmieniamy aż każdy znajdzie swoje rzeczy. Karty ze znalezionymi elementami odkładamy do pudełka. Gdy wszyscy zostali bez kart losujemy kolejne 5 kart dla każdego i znowu szukamy…robimy tak z całą talią kart. Może nie brzmi to porywająco i ciekawie, ale moim dzieciom gra nigdy się nie nudziła, zawsze chętnie w nią grały. Nie jest ona za prosta, bo nawet dorosłemu kilka chwil zajmuje zorientowanie się które elementy są na danej karcie, a które nie.

Prosta, fajna gra na spostrzegawczość od Djeco.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Minimatch – prosta gra karciana dla przedszkolaka pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Gry dla trzylatka: Patyczaki i Figuraki (Granna)

Zielony Słoiczek — Mon, 15 Mar 2021 07:02:55 +0000

Patyczaki oraz Figuraki wydawnictwa Granna to gry przeznaczone według producenta dla dzieci w wieku od 3 do 6/7 lat. Obie gry są podobne, polegają na układaniu różnych obrazków albo z kolorowych plastikowych patyczków ( Patyczaki) albo z kolorowych figur geometrycznych (Figuraki). Dla ułatwienia zabawy młodszym/mniej kreatywnym dzieciom patyczki/figury układać można na kolorowych planszach w skali rzeczywistej – kładziemy plastikowy/kartonowy element bezpośrednio na planszę i tak tworzymy obrazek ; albo w trudniejszej wersji przykładowe obrazki odwzorowujemy jedynie patrząc na obrazek.

Patyczaki składają się z plastikowych patyczków (po 12szt w 4 kolorach) oraz 8 dwustronnych plansz ze sztywnego papieru (jak blok techniczny czy brystol). Propozycje obrazków do ułożenia z patyczków są w różnych rozmiarach: 6 obrazków w skali 1:1 ; 6 obrazków w mniejszej skali, ale zajmujących całą planszę ; oraz 30 małych obrazków (na 4 stronach). Jest to zatem spora kolekcja pomysłów do odtworzenia dla dzieci. W teorii dużo zabawy a jak to wygląda w praktyce? Podsuwałam obie gry moim córkom w różnym wieku, ale nigdy gry ich nie wciągnęły aż tak jak się spodziewałam. Myślałam że będą dużo chętniej układały obrazki z plansz lub wymyślały swoje własne. Moje córki uwielbiają puzzle ale te gry nie były aż takim szałem – po ułożeniu kilku obrazków bezpośrednio na planszach zabawa się kończyła – nie miały ochoty robić trudniejszych obrazków ani swoich własnych… Oczywiście to zależy od dzieci, u innych może to być wciągająca zabawa na długie godziny…nie przekonasz się póki nie sprawdzisz;) Obie gry nie są przesadnie drogie więc można wypróbować.

Gdybym miała wybrać tylko jedną z tych gier, wybrałabym właśnie patyczaki, patyczki są solidniejsze oraz bardziej wszechstronne, można więcej z nich stworzyć, a także użyć ich do innych celów np. aby zrobić ulicę dla samochodzików…

Figuraki składają się z kolorowych, tekturowych figur geometrycznych w różnych kolorach, 4 dwustronnych plansz (tym razem z grubej, sztywnej tektury) z obrazkami, oraz dwóch kostek (na jednej są kolory na drugiej kształty). Z jednej strony każdej z plansz znajduje się kolorowy obrazek ze smokiem, na którym brakuje kilku elementów – na białe miejsca dziecko musi położyć odpowiednią figurę w pasującym/dowolnym kolorze. Z drugiej strony są obrazki (w skali 1:1) stworzone z kolorowych figur. Dziecko powinno odszukać narysowane elementy i położyć je na rysunek. Kostki pozwolą nam na wariant gry z losowaniem danych elementów i np. stworzeniem z nich jakiegoś rysunku/konkretnej rzeczy itp. Pomysł jest fajny, nauka nazw figur, kreatywne wykorzystanie elementów do stworzenia obrazków…ale w praktyce dla moich córek było to jeszcze mniej zajmujące niż Patyczaki, po prostu szybko się tym nudziły.

Obie gry są ok, ale wydaje mi się że można w pełni je wykorzystać dopiero przy kreatywnych pomysłach rodziców np. poprosić dziecko o namalowanie rysunku/tła na którym dziecko zrobi ludzika/drzewko z figur w wylosowanych kolorach, podrzucać pomysły typu : „a czy dasz radę zrobić z tych elementów pieska” itp. Bez tego, bazując na samych planszach może być nudno, tak więc pozycja dla kreatywnych dzieci…i rodziców:P

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Gry dla trzylatka: Patyczaki i Figuraki (Granna) pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Kotek Psotek – świetna pierwsza gra planszowa dla przedszkolaka

Zielony Słoiczek — Sun, 07 Mar 2021 21:05:39 +0000

Kotek Psotek wydawnictwa Egmont to dobry pomysł na pierwszą grę planszową ze względu na proste zasady i brak koniecznej umiejętności liczenia pól (nie rzucamy zwykłą kostką). Jest to gra kooperacyjna w której każdy porusza się tymi samymi zwierzątkami. Celem gry jest uciec każdym zwierzątkiem przed kotem, który je goni. Meta znajduje się na trójwymiarowym drzewku, na którym jest gniazdo ptaszka, kryjówka z gałązek dla wiewiórki oraz pod drzewem norka dla myszki. Jeśli doprowadzimy wszystkie zwierzątka do mety zanim złapie je kot wygrywamy!

Co jest w pudełku: Gra składa się z planszy, dwóch kostek (z kolorem zielonym lub czarnym), trzech zwierzątek (wiewiórka, mysz i ptak) które mamy doprowadzić do mety, czarnego kota który chce je złapać, oraz 4 żetonów z przysmakami dla kota (kocia karma, kocimiętka, mleczko i rybka w puszce).

Zasady: Pozycja startowa kota to jego czerwone legowisko, zwierzątka zaś zaczynają grę kilka pól dalej na leśnym pieńku. Gracze kolejno rzucają dwoma kostkami. Wyrzucony na kostce czarny kolor to ruch kota, zaś zielony to ruch dowolnego leśnego zwierzątka. Możliwe wyniki rzutu to: dwa czarne (ruch kotka o dwa pola), czarny i zielony (ruch kotka o 1 pole i ruch dowolnego zwierzątka o 1 pole) lub dwa zielone (ruch jednego zwierzątka o dwa pola lub dwóch zwierzątek o jedno pole).

Jeśli kotek zanadto się zbliży do zwierzątek należy dać mu jeden z przysmaków – wtedy kotek wraca na legowisko (na start).

Na planszy mamy też pola specjalne – trzy skróty. Każdy skrót jest dedykowany dla jednego konkretnego zwierzątka. Ze skrótu oznaczonego myszką korzysta tylko myszka, reszta zwierzątek idzie dłuższą trasą. Uwaga, kotek zawsze korzysta ze wszystkich skrótów! Z tego właśnie względu bardzo szybko może dogonić leśne zwierzątka, żetony z przysmakami okazują się niezbędne.

Jak widać gra nie wymaga umiejętności liczenia pól, nie opiera się też na rzucaniu kolorową kostką i zajmowaniu pola o wylosowanym kolorze jak większość gier typu wyścig dla najmniejszych dzieci. Jest to coś nowego, dlatego grę naprawdę warto mieć. Dzieci w wieku od 3 do 6 lat lubią tą grę. Chyba najlepiej bawią się przy niej dzieci w wieku 3,5-4 lata. Bardzo fajna pozycja dla przedszkolaków od wydawnictwa Egmont.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Kotek Psotek – świetna pierwsza gra planszowa dla przedszkolaka pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Potwory do szafy (Granna) – gra dla dzieci od 3 lat

Zielony Słoiczek — Wed, 24 Feb 2021 14:02:55 +0000

Gra Potwory do szafy wydawnictwa Granna to gra dla dzieci w wieku od 3 do 8 lat. Na pewno jest to dobra gra już dla trzylatka, sześciolatek nadal chętnie w nią gra, więc faktycznie może posłużyć dzieciom i do wieku 8 lat. Co znajdziemy w pudełku: karty z kolorowymi potworkami oraz 12 sztuk kartonowych żetonów przedmiotów/zabawek. Samo pudełko od gry, razem z nakładką tworzy szafę z otwieranymi drzwiczkami – świetny pomysł – dzieci uwielbiają chować potwory do szafy. Bardzo ładna oprawa graficzna stworzona przez Macieja Szymanowicza (ilustruje też książeczki dla dzieci), który zilustrował też grę „Ślimaki to mięczaki”.

Zasady: Tasujemy karty z potworkami i układamy je w stos na środku stołu. Dookoła stosika rozkładamy zakryte żetony przedmiotów. Odkrywamy pierwszą kartę potworka i patrzymy jakiego przedmiotu potworek się boi. Aby schować tego potwora do szafy musimy znaleźć wśród rozłożonych kartoników taki sam przedmiot (np. samolot). Każdy gracz odkrywa kolejno po 1 żetonie – jeśli któryś z odkrytych potworków się go boi to gracz może schować potwora do szafy. Żeby nie było za łatwo to gdy wśród 3 kolejno odkrytych zabawek nie ma tej która przestraszy potwora, odkrywamy z talii następnego potworka – także możemy mieć ich odkrytych kilka na raz. Do odmierzania tych 3 kolejek służą 3 dwustronne żetony potworka – gdy cały zmieni kolor pojawia się nowy potwór.

Wśród żetonów z zabawkami mamy też 2 inne: jeden z nich to skarpetka – gdy ją odsłonimy musimy zamienić miejscami 2 żetony (utrudnienie gry), zaś drugi sprawia że od razu pojawia się nowy potwór.

Jest to gra typu memory, trzeba zapamiętywać położenie przedmiotów aby łatwiej przepędzać potwory. Niewielka ilość żetonów jest odpowiednim wyzwaniem dla trzylatka i czterolatka (doskonalą zapamiętywanie). Sześciolatek, już bez problemu bezbłędnie zapamiętuje położenie żetonów, ale nadal dobrze się przy tej grze bawi, ponieważ nie są to klasyczne memory, a gra z ciekawą dla dziecka tematyką.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Potwory do szafy (Granna) – gra dla dzieci od 3 lat pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Pierwsza gra planszowa – dla dwulatka – Na Jagody

Zielony Słoiczek — Fri, 19 Feb 2021 15:14:57 +0000

Przedstawiam wam świetną propozycję na pierwszą prawdziwą grę planszową dla najmłodszych dzieci – już od dwóch lat. Wcześniej prezentowane przeze mnie gry typu Lotto i Memino (czytaj o nich tutaj), sprawdzą się dla jeszcze młodszych dzieci ale nie przypominają one gier planszowych dla starszaków lub dorosłych. W Lotto i Memino dziecko się bawi i uczy ale nie ma tam ani zasad ani planszy… natomiast gra Na jagody wydawnictwa Trefl to pełnoprawna, prosta gra planszowa dla najmłodszych. Gra ma zasady których należy się trzymać – inaczej gra nie ma sensu. Jest to typowy wyścig, czyli „kto pierwszy ten lepszy”. Jeśli zaś szukasz gry kooperacyjnej gdzie wszyscy grają razem (mniej współzawodnictwa ale jest nadal opcja wygrania przez 1 gracza) to dobrym pomysłem jest gra „W ogrodzie” wydawnictwa Haba. Uwaga są 2 wersje tej gry! Lepsza jest ta z wisienkami – więcej o tej grze przeczytasz tutaj. Te dwie gry są świetnym wstępem do coraz trudniejszych planszówek dla dzieci, są świetne na początek i dość długo będą sprawiały dzieciom frajdę. Gorąco polecam obie.

Gra Na jagody od Trefla to prosta wersja gry typu „wyścig”. Rozkładana plansza ma ładną, kolorową grafikę – znajduje się na niej ścieżka wyścigu z polami w 4 kolorach. Na dużej drewnianej kostce są odpowiadające im 4 kolory, pozostałe 2 ścianki kostki to „słoneczko” i „koszyczek”. Słoneczko oznacza ruch do przodu na pole o takim samym kolorze jak to na którym stoi nasze zwierzątko. Z kolei koszyczek to albo strata kolejki (wersja dla najmłodszych) albo ruch do tyłu – cofamy się zwierzątkiem na pole o takim kolorze jak to na którym właśnie stoimy. Nie ma tu zbijania pionków – gdy ktoś zajmuje pole na którym mamy stanąć po prostu go omijamy i zajmujemy kolejne wolne w wylosowanym kolorze!

W grze są jeszcze żetony z koszyczkami pełnymi jagód. Według instrukcji każdy gracz dostaje na starcie 1-3 koszyczki i musi je zanieść na metę (do domku królika, gdzie powstanie z jagód ciasto;). Za jednym razem może nieść tylko 1 koszyk, w związku z tym gra trwa 1-3 partie (zależy co wybierzemy) aż każdy doniesie po 1-3 koszyki na metę. Moim zdaniem dużo lepszym rozwiązaniem jest wydawanie żetonów z jagodami każdemu komu wypadnie „koszyczek” na kostce – jagódki są na pocieszenie za utratę kolejki lub cofnięcie się. Dziecko nie jest wtedy zawiedzione – cieszy się że zebrało jagody na ciasto;)

Jeśli gramy z dwójką dzieci może to zniwelować smutek po przegranej partii. Jedno dziecko wygrywa bo dotarło pierwsze na metę – drugie „wygrywa” na największą ilość zebranych żetonów jagód. Na mecie czeka królik który upiecze wszystkim ciasta/placki z zebranymi jagodami!

Jak z grą radzi sobie 2 – 2,5 letnie dziecko?

W podobną grę (Mały wyścig – Djeco – tu opis) zaczynałam grać z już 1-1,5 roczną córką, w tym wieku nie spodziewajmy się jednak że będzie to zupełnie samodzielna gra. Po pierwsze kilka/kilkanaście partii (im młodsze dziecko tym więcej) zajmie dziecku zrozumienie jak może poruszać się jego zwierzątko. Dla nas to jest oczywiste że figurki „idą ścieżką” przez kolejne pola. Dla dziecka wcale nie jest to takie oczywiste. W tym wieku dziecko rozumie że wyrzucony na kostce kolor odnosi się do pola na planszy i figurka ma stanąć na polu o takim kolorze – tylko na którym skoro jest ich na planszy kilka;). Pamiętam że dość długo musiałam poprawiać córki, bo albo z roztargnienia albo z niezrozumienia czym jest ścieżka i jak „ona idzie” dość długo stawiały swoje zwierzaki nie na najbliższym polu w wylosowanym kolorze lecz na kolejnym, gdzieś bliżej celu/mety. Im bliżej 2-2,5 lat tym łatwiej i szybciej dziecko zrozumie które pole jest następne w kolejności i czym jest „ścieżka”/tor w grze.

Może ścieżka w akurat tej wersji „wyścigu” w którą grałam z 1,5 roczną córką nie była tak oczywista – może gdyby pola były obok siebie jak w grze „Na jagody” wydawnictwa Trefl – dziecku łatwiej byłoby odszukać kolejne pole na ścieżce w danym kolorze. Gra „Mały wyścig” od Djeco to inna wersja tej gry – moim zdaniem równie dobra – lepsza dla młodszych dzieci (zwierzątka są gumowe). Dla starszych dzieci gra Na jagody będzie dużo bardziej atrakcyjna – jest bardziej kolorowa oraz posiada bonus w postaci pomysłowego opakowania na grę.

Spód opakowania jest jednocześnie „domkiem” królika, a konkretnie kuchnią, w której królik wypieka ciasta – największe dla tego kto pierwszy dotrze do mety, a mniejsze ciasta dla pozostałych graczy. Jest nawet piekarnik który się otwiera i można tam wkładać ciasta. Po skończonej rozgrywce dzieci zawsze się bawią w robienie ciasta itp.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Pierwsza gra planszowa – dla dwulatka – Na Jagody pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Pierwsze gry planszowe – od 2 lat – „Mały wyścig” (Djeco) i „W ogrodzie” (Haba)

Zielony Słoiczek — Fri, 19 Feb 2021 15:14:21 +0000

Przedstawiam wam dwie propozycje pierwszych prawdziwych gier planszowych dla najmłodszych dzieci – już od dwóch lat. Wcześniej prezentowane przeze mnie gry typu Lotto i Memino (czytaj o nich tutaj), sprawdzą się dla jeszcze młodszych dzieci ale nie przypominają one gier planszowych dla starszaków lub dorosłych. W Lotto i Memino dziecko się bawi i uczy ale nie ma tam ani zasad ani planszy… natomiast „Mały wyścig” czy „W ogrodzie” to pełnoprawne, proste gry planszowe dla najmłodszych. Gry mają zasady których należy się trzymać – inaczej gra nie ma sensu. Jedna z gier jest kooperacyjna (ale z możliwością wygranej jednego gracza) a druga typowo „kto pierwszy ten lepszy”. Te dwie gry są świetnym wstępem do coraz trudniejszych planszówek dla dzieci, są świetne na początek i dość długo będą sprawiały dzieciom frajdę. Gorąco polecam, zwłaszcza grę „W ogrodzie”.

Istnieją 2 różne wersje gry „W ogrodzie” wydawnictwa Haba. Moim zdaniem wersja „z wisienkami”, którą wam prezentuję jest dużo lepsza i na dużo dłużej „starczy” niż wersja z „różnymi owocami”. Mimo tego że nazwa jest ta sama to są to zupełnie inne gry.

Wersja z „różnymi owocami” której nie posiadam polega tylko na rzucaniu kostką i zbieraniu do „koszyczka” (spodu opakowania gry) owoców w kolorze takim jak został wyrzucony na kostce. Gdy na kostce wypadnie kruk – wtedy poruszamy krukiem do przodu. Kruk porusza się po kilku kafelkowym torze na końcu którego jest sad z owocami. W grze chodzi o to aby zdążyć zebrać wszystkie owoce zanim dotrze do nich kruk i je zje. To gra kooperacyjna, wszyscy gramy razem, mamy ten sam cel. W tej wersji gry gracz nie ma jednak na nic wpływu. Gra jest w 100% losowa.

W wersji gry „z wisienkami” też chodzi o to aby zdążyć zebrać wisienki zanim kruk dojdzie do drzewka i je zje. Różnicą jest dodatkowy element czyli karty/kartoniki (z grubego kartonu) na których z jednej strony są kwiatki w 5 różnych kolorach. Takie same kolorowe symbole kwiatów są na kostce. Gdy na kostce wyrzucimy niebieski kwiatek, wybieramy jedną z 3 kart z niebieskim kwiatkiem i ją odwracamy. Słoneczko na kostce to taki „joker” – wybieramy dowolny kwiatek. Na rewersie (w każdym kolorze kwiatka) jest albo kruk (wtedy kruk porusza się do przodu) albo wisienka (wtedy zrywamy z drzewka wisienkę i wkładamy do wspólnego koszyczka) lub śpiące zwierzątko – wtedy mówimy „cii, zwierzątko śpi” i z powrotem odwracamy kartę. Kartoniki z wisienkami zbierają gracze (jeśli chcemy wprowadzić element rywalizacji – kto zbierze więcej wisienek wygrywa), kartoniki z krukami pozostają odsłonięte (nie da się odkryć drugi raz tej samej karty z krukiem), zaś te same karty ze śpiącymi zwierzątkami można odwracać wiele razy w trakcie gry. Starsze dzieci powinny zapamiętywać które karty były już podnoszone – aby nie podnosić ich drugi raz, jak również w przypadku gdy były odkryte 2 karty w tym samym kolorze kwiatka wydedukować co znajduje się pod jeszcze nie podnoszoną kartą (w tym samym kolorze) – np. że jest tam kruk i tej karty nie należy wcale odkrywać (z tym nie mają problemu dzieci w wieku 5-6lat, zaś 3-4latek jeszcze nie skupia się aż tak na grze aby to zauważyć). W grę mogą grać dzieci już od 2-2,5 lat, górna granica jest dość wysoka, według producenta to 8 lat – mogę się z tym zgodzić, moja 6 letnia córka nadal lubi grać w tą grę, nawet dla mnie nie jest to nudna gra, więc górna granica nie jest na wyrost. Mimo tego że już w wieku 5,5-6 lat dziecko doskonale „ogarnia” tą grę tak jak dorosły (czyli myśli strategicznie) to myślę że przez jakiś czas nadal będzie to dobra pozycja, choćby jako krótki przerywnik między bardziej wymagającymi grami. Naprawdę polecam.

Gra jest atrakcyjna zarówno dla młodszych dzieci jak i przedszkolaków i dzieci z młodszych klas podstawówki dzięki ładnemu wykonaniu i wisienkom – które można zrywać z drzewka.

Drzewko jest ze sztywnego kartonu, wisienki to drewniane koraliki połączone sznurkami, kruk jest duży i drewniany, koszyczek zaś ze sklejki – uszko już dawno mu się urwało:P

Świetny jest pomysł z wykorzystaniem opakowania jako toru po którym porusza się kruk, jest to zarazem miejsce w którym montujemy drzewko. Pod torem kruka (który podnosimy do góry) jest miejsce na wszystkie elementy gry.

Gra Mały wyścig (Little circuit) od Djeco to prosta wersja gry typu „wyścig”. Plansza składa się z 6 elementów składanych jak puzzle, do tego mamy 4 prześliczne gumowe zwierzaczki (krówka, królik, piesek i kotek), kostkę i żetony. Celem gry jest dotarcie do mety. Na planszy znajdują się pola w 4 kolorach, na kostce też są odpowiadające im 4 kolory. Pozostałe 2 ścianki kostki to „pszczółka” i „kwiatek”. Kwiatek oznacza ruch do przodu na pole o takim samym kolorze jak to na którym stoi nasze zwierzątko. Z kolei pszczółka to ruch do tyłu – cofamy się zwierzątkiem na pole o takim kolorze jak to na którym właśnie stoimy. Nie ma tu zbijania pionków – gdy ktoś zajmuje pole na którym mamy stanąć po prostu go omijamy i zajmujemy kolejne wolne w wylosowanym kolorze!

Według zasad za dotarcie do mety dostaje się żetony, kto pierwszy zdobędzie 3 żetony wygrywa. Ponieważ wymaga to rozegrania od 3 do nawet 9 partii (przy 4 graczach) uważam że jest to totalnie bez sensu. Małe dziecko rozegra do 2-3 partii i gra się znudzi, poza tym ponieważ nie idziemy cały czas do przodu (gdy na kostce wypadnie pszczółka to się cofamy) to gra wcale nie jest taka szybka. Moim zdaniem dużo lepszym wykorzystaniem żetonów jest rozmieszczenie ich w dowolny sposób na planszy aby urozmaicić rozgrywkę – dziecko po drodze zbiera żetony. Jeśli gramy z dwójką dzieci może to zniwelować smutek po przegranej partii. Jedno dziecko wygrywa bo dotarło pierwsze na metę – drugie „wygrywa” na największą ilość zebranych żetonów.

Plansza jest z grubego kartonu, z ładną grafiką, najpiękniejsze są tutaj oczywiście figurki zwierzaczków, które są z gumy, ale ponieważ są puste w środku to są dość lekkie i można ściskać im brzuszki. Teoretycznie można by zabierać te zwierzątka do kąpieli – nie polecam tego jednak – trudno jest dokładnie wysuszyć tego typu zabawki do kąpieli – zwykle po pewnym czasie w środku pojawia się pleśń i zabawki są do wyrzucenia.

Jak z grą radzi sobie 2 – 2,5 letnie dziecko?

W grę zaczynałam grać z już 1-1,5 roczną córką, w tym wieku nie spodziewajmy się jednak że będzie to zupełnie samodzielna gra. Po pierwsze kilka/kilkanaście partii (im młodsze dziecko tym więcej) zajmie dziecku zrozumienie jak może poruszać się jego zwierzątko. Dla nas to jest oczywiste że figurki „idą ścieżką” przez kolejne pola. Dla dziecka wcale nie jest to takie oczywiste. W tym wieku dziecko rozumie że wyrzucony na kostce kolor odnosi się do pola na planszy i figurka ma stanąć na polu o takim kolorze – tylko na którym skoro jest ich na planszy kilka;). Pamiętam że dość długo musiałam poprawiać córki, bo albo z roztargnienia albo z niezrozumienia czym jest ścieżka i jak „ona idzie” dość długo stawiały swoje zwierzaki nie na kolejnym najbliższym polu w wylosowanym kolorze lecz na kolejnym, gdzieś bliżej celu/mety. Im bliżej 2-2,5 lat tym łatwiej i szybciej dziecko zrozumie które pole jest następne w kolejności i czym jest „ścieżka”/tor w grze.

Może ścieżka w akurat tej wersji „wyścigu” nie jest tak oczywista – może gdyby pola były obok siebie jak w grze „Na jagody” wydawnictwa Trefl – dziecku łatwiej byłoby odszukać kolejne pole na ścieżce w danym kolorze. Gra „Na jagody” (tutaj wpis o grze Na Jagody) to inna wersja tej gry – moim zdaniem równie dobra – lepsza dla starszych dzieci – np. trzylatka. Dla starszych dzieci będzie dużo bardziej atrakcyjna – jest bardziej kolorowa oraz posiada bonus w postaci pomysłowego opakowania na grę. Spód opakowania jest jednocześnie „domkiem” królika, a konkretnie kuchnią, w której królik wypieka ciasta – największe dla tego kto pierwszy dotrze do mety, a mniejsze ciasta dla pozostałych graczy. Jest nawet piekarnik który się otwiera i można tam wkładać ciasta. Po skończonej rozgrywce dzieci zawsze się bawią w robienie ciasta itp. Symbole na kostce (która też jest dużo większa) są bardziej logiczne i łatwiejsze do zapamiętania – koszyczek oznacza postój (lub cofnięcie się po jagody-w wersji dla starszych). Także wybór wersji wyścigu zależy od tego w jakim wieku jest dziecko z którym chcemy grać.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Pierwsze gry planszowe – od 2 lat – „Mały wyścig” (Djeco) i „W ogrodzie” (Haba) pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Pierwsza gra zręcznościowa dla najmłodszych – łowienie rybek

Zielony Słoiczek — Thu, 18 Feb 2021 15:09:20 +0000

Gra w łowienie rybek to wspomnienie z mojego dzieciństwa. Moja wersja gry miała nakładane na pudełko kartonowe „barierki” tworzące wysokie akwarium. Jeśli dziecko chciało mogło do niego zaglądać, jeśli nie, mogło łowić rybki „tak jak naprawdę” w ciemno ruszając wędką i licząc na to że coś się złapie. Szukałam czegoś takiego dla moich córek, ale taka porządna wersja (z akwarium z grubego kartonu lub nawet sklejki) jest dość droga (ponad sto zł). Zdecydowałam się kupić bardziej kompaktową i odporną na zniszczenia wersję tej gry.

W grę grały moje córki już od 1,5 roku – 2 lat. Na początku dziecko jest zirytowane trzęsącą się końcówką wędki i pomaga sobie drugą ręką stykając magnes wędki i rybki. Starsze dzieci można zachęcać aby łowiły rybki używając tylko jednej ręki, choć i tak w grze na czas (kto złowi więcej) zapominają się i pomagają sobie drugą ręką;) Gra jest fajna, ale też raczej nie zajmie dzieci na dłużej. Ze względu na to że magnesy są duże (i starszym łatwo w nie trafić) to i górna granica wieku gracza jest niska – według producenta 4 lata i mogę się z tym zgodzić. Pamiętam że moja wersja gry miała małe magnesiki, rybki były lekkie, z kartonu, można było łowić na raz z 5-6 rybek i powoli podnosić wędkę aby się nie „zerwały”. Rybki nie miały magnesów a metalowe kółeczka przyczepione do buziek – dzięki temu łatwo było łowić kilka ryb na raz (ale też łatwiej mogły się zerwać – i to było fajne). Te rybki są ciężkie, ze sklejki, na raz podniesiemy tylko 2 (max 3 sztuki) i to pozycji jedna pod drugą, bo magnesy są na środku rybek. Muszę przyznać że moja wersja z dzieciństwa była lepsza;)

Łowienie rybek od Janod występuje w 2 wersjach – w metalowym pudełku o kształcie rozgwiazdy lub w kształcie rybki. Fajniejsza wydawała mi się wersja z rozgwiazdą. Czy łowienie rybek firmy Janod to strzał w dziesiątkę? Niespecjalnie. Fajne jest to że gra jest kompaktowa, ma odporne na zniszczenia metalowe pudełko, które nie jest jednak idealne. Kształt rozgwiazdy nie jest najlepszy dla takiego opakowania – boczki się wyginają, trudno jest to pudełko do końca, szczelnie zamknąć – jak bym miała je gdzieś transportować to owinęłabym opakowanie gumką/sznurkiem aby się nie otworzyło… Dodatkowo fakt że pudełko jest metalowe jest też zarazem minusem, jeśli chcemy użyć pudełka jako basenu/akwenu dla rybek to się nie sprawdzi bo magnes przyczepia się do dna pudełka.

Czy wybrałabym tą wersję gry drugi raz? Nie. Gdybym miała kupować tego typu grę postawiłabym na coś bardziej kolorowego, z wysokim „akwarium” do złożenia – to by przedłużyło żywotność gry – starsze dzieci nadal by z niej korzystały. Gdy opanuje się już podnoszenie rybki za pomocą wędki, fajnie byłoby łowić je z basenu nie widząc gdzie są. Oczywiście można zrobić taki pojemnik z czegokolwiek (pudło na zabawki itp.) ale te kupne są atrakcyjniejsze – kolorowe obrazki;) Wykonanie „łowienia rybek” od Janoda jest solidne – ale dla dziecka nie to się liczy, prawda?

Artykuł Pierwsza gra zręcznościowa dla najmłodszych – łowienie rybek pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Pierwsze gry planszowe – od 1,5 roku – Lotto Dom i Memino

Zielony Słoiczek — Wed, 17 Feb 2021 07:43:25 +0000

Jestem zapaloną planszówkoholiczką, zatem pierwsze gry dla mojej pierworodnej zaczęłam kupować jeszcze zanim skończyła roczek;) Niedługo po jej pierwszych urodzinach zaczęłam podsuwać jej kilka najprostszych gier – oto dwie z nich: Lotto i Memino wydawnictwa Granna. Sugerowany wiek gracza to 2-4 lata. Moim zdaniem gra dobrze się sprawdzi jako pierwsza gra już dla 1,5 rocznego dziecka – zwłaszcza Lotto, które jest łatwiejsze. Górna granica to raczej 3 lata, zwłaszcza że dla 3-4 latków są już dużo ciekawsze i bardziej złożone propozycje.

Gry o nazwie „Lotto„ różnych wydawnictw i o różnej tematyce są świetną propozycją dla najmłodszych graczy. Gry typu Lotto polegają na znalezieniu wylosowanego elementu/rzeczy na karcie zbiorczej, która może mieć różny wygląd – mogą być na niej narysowane miniaturki wszystkich elementów gry, mogą to być plansze z zebranymi w grupy elementami np. po 6 kwadracików (w skali 1:1 – wylosowany kafelek kładziemy na takiej samej wielkości kafelku na karcie zbiorczej) lub, wg. mnie najfajniejsza wersja – karta zbiorcza z rysunkiem na którym są przedstawione poszczególne elementy. Oczywiście rysunek musi być czytelny, poszukiwane elementy muszą być wyraźne i takie same na kartonikach jak na kartach z rysunkami.

Lotto w wersji „Dom” jest świetnym przykładem dobrej wersji tej gry. Tutaj kartami zbiorczymi na których szukamy wylosowanych elementów są 4 rysunki pokojów: łazienka, salon, kuchnia i dziecięca sypialnia. Wszystkie elementy są z grubej tektury, grafiki są czytelne, generalnie takie same jak na karcie zbiorczej, ale zdarzają się drobne zmiany – np. na wylosowanym kartoniku fotel jest pusty podczas gdy na karcie zbiorczej/rysunku pokoju na fotelu leży kot (lub na dywanie leży klapek). Te drobne zmiany na kilku elementach są fajne, dziecko je zauważa, może nawet powiedzieć że „to nie jest to samo bo tu jest klapek, a tu go nie ma”, wtedy wyjaśniamy że przecież szukamy na karcie „tylko dywanu” a on się nie zmienił, jest taki sam, mimo tego że na obrazku leży na nim klapek. Bardzo udana wersja Lotto.

Najmłodszym graczom ułatwiamy zabawę. Najpierw dziecko wybiera sobie pokój. Następnie rodzic wybiera tylko te elementy które „pasują do wybranego pokoju” (6 elementów).

W wersji dla starszych dzieci możemy pokusić się o grę na czas – kto pierwszy (rodzic czy dziecko) znajdzie wszystkie swoje wylosowane rzeczy (aby wyrównać szanse rodzic ma więcej elementów do znalezienia) „w pokojach” – najpierw dziecko musi stwierdzić w którym pokoju najprawdopodobniej znajdzie dany element i tam go szukać. W tej wersji każdy gracz szuka swojej puli elementów „w każdym pokoju”, można też grać w ten sposób że każdy gracz ma „swój pokój” i ma znaleźć wszystkie elementy do niego pasujące.

Inną wersją gry na czas/kto pierwszy która sprawdzi się np. u równolatków jest zakrycie wszystkich przedmiotów lub wrzucenie do woreczka i kolejno losowanie/odkrywanie po jednym przedmiocie. Kto pierwszy znajdzie/wskaże palcem dany element „w pokoju” zabiera kartonik. Kto pod koniec ma najwięcej kartoników wygrywa – to już jest wersja dla najstarszych, gdzie liczy się refleks.

Memino – przeciwieństwa wydawnictwa Granna to gra w którą również można grać na kilka sposobów – w zależności od wieku graczy. Gra jest podobna do klasycznej typu „memory” jednak tutaj nie mamy dwóch identycznych elementów, lecz przeciwieństwa. Gra składa się z 24 kart – grubych kartoników. Kartoniki są dość duże (7x7cm), dużo większe od klasycznych z gier typu memory. Grafiki są bardzo ładne i wyraźne. Sam temat – przeciwieństwa sprawia jednak że gra będzie bardziej zrozumiała dla dwulatka niż 1,5 rocznego dziecka. Rewersy kart oznaczone są różnymi kolorami (ciemny lub jasny różowy) – przeciwieństwa które należy ze sobą sparować mają różnego koloru rewers. Dzięki temu możemy szybko, bez zastanowienia posegregować karty i rozłożyć grę.

W wersji dla najmłodszych rodzic rozkłada wszystkie karty w wybranym kolorze rewersu (np. ciemno różowym) w rządku/kolumnie, następnie prosi dziecko aby znalazło karty które są przeciwieństwami. Przy pierwszych grach rodzic musi nakierować dziecko o co chodzi, czym mogą być te „przeciwieństwa” ponieważ na każdej karcie chodzi o zupełnie inną rzecz – czasem rodzic musi się chwilę zastanowić co to za przeciwieństwo jest pokazane;) Mimo tego że przeciwieństwa nie są takie oczywiste to dziecko nie będzie miało problemu z dopasowaniem do siebie większości kart – ponieważ przedstawiają w większości ten sam element z drobną zmianą. Dziecko intuicyjnie połączy prawidłowo karty, jednak nie będzie wiedziało czym są przeciwieństwa. Rodzic musi wytłumaczyć o co chodzi. Jakie mamy przeciwieństwa: słodki/kwaśny ; mało/dużo ; czysty/brudny ; jasny/ciemny (biały/czarny) ; ciepło/zimno (lato/zima) ; otwarty/zamknięty ; mały/duży; wesoły/smutny ; głodny/najedzony ; chory/zdrowy ; pusty/pełny ; obudzony/śpiący (lato/zima lub dzień/noc). Jak widać nie zawsze jest to jedno konkretne przeciwieństwo – to już kwestia interpretacji rodzica i dziecka.

Wersja dla zaawansowanych – dziecko musi nazwać przeciwieństwa którego dotyczą karty.

W wersji dla najstarszych układamy zakryte karty obok siebie tworząc kwadrat (czyli klasyczne memory), każdy gracz w swojej kolejce odkrywa 2 karty. Najpierw jedną, potem drugą z pośród tych o innym kolorze rewersu (bo przeciwieństwa mają inny kolor rewersu) – usiłując trafić na pasujące przeciwieństwo. Jeśli nie trafił zakrywa z powrotem obie karty, jeśli trafił zabiera je. Gracze powinni zapamiętywać co było już odkrywane i gdzie leży dana karta. Kto pod koniec gry zgromadzi więcej kart – wygrywa. Gra jest dużo prostsza od klasycznych typu memory ponieważ rewersy mają inne kolory więc dużo łatwiej znaleźć „parę”.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Pierwsze gry planszowe – od 1,5 roku – Lotto Dom i Memino pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.