gry dla dwulatka - Zielony Słoiczek

Gry: Zakupy i Gotowanie do zabawy w sklep, gotowanie…

Zielony Słoiczek — Mon, 12 Apr 2021 05:46:42 +0000

Gry Zakupy oraz Gotowanie (Kapitan Nauka) są świetne do zabawy w gotowanie oraz do zabawy w sklep. Porządnie wydane, grube kartoniki i ciekawa tematyka sprawiają że jest to nie tylko gra typu Lotto, w zwykłe szukanie elementów z listy zakupów, tutaj możemy też odgrywać różne role: klienta, szefa kuchni, ekspedienta który podlicza koszt zakupów na kasie…

Zacznijmy od gry w Gotowanie (Kapitan Nauka) – zdjęcie powyżej. W pudełku dostajemy mnóstwo kartonowych żetonów z różnymi składnikami (owoce, warzywa, mięso, nabiał itp.), 4 solidne/sztywne kartoniki z dwustronnymi listami zakupów lub przepisami – listami składników na 4 konkretne dania – które przedstawione są na dużych okrągłych talerzach (śniadanie, sałatka, pizza i zupa). W instrukcji opisane jest kilka wariantów gry. Podstawowa gra polega na szukaniu składników z wylosowanej listy. Kto pierwszy znajdzie wszystkie składniki wygrywa.

Grę można urozmaicać np. każdy gracz ma zapamiętać swoje składniki, odłożyć listę i szukać składników z pamięci ; lub: ma znaleźć składniki swojego dania patrząc tylko na talerz; lub składniki są pojedynczo, po kolei odkrywane i gramy w bingo – kto pierwszy „skreśli” wszystkie składniki ze swojej planszy… Dzięki żetonom dziecko może poznać nazwy wielu produktów, ćwiczyć refleks, pamięć, lub po prostu pobawić się w gotowanie czy też sklep. Bardzo fajny pomysł i wykonanie. Pozycja obowiązkowa dla małego kuchcika!

Gra Zakupy (Kapitan Nauka) to bardzo podobna gra. W pudełku znajdziemy 4 kosze na zakupy (z grubego kartonu), 4 dwustronne listy zakupów (z grubego, sztywnego kartonu) oraz mnóstwo kartoników z rysunkami produktów: jedzenie, ubrania, zabawki, przybory szkolne itp. (zdjęcie powyżej). Każda lista zakupów to asortyment z innego sklepu, mamy tu: sklep odzieżowy, sportowy, ogrodniczy, spożywczy, papierniczy, sklep z zabawkami oraz warzywniak i sklep z owocami. W instrukcji znajduje się opis kilku wariantów gry: m.in. zakupy na czas, zakupy z pamięci (trzeba zapamiętać swoją listę zakupów) itp.

Najfajniejszym sposobem wykorzystania żetonów jest oczywiście zabawa w sklep. Jedna osoba jest kupującym druga sprzedawcą, który liczy należność na kasie. Oczywiście każde dziecko chce być kasjerem;) Do tej zabawy wykorzystujemy kasę z Ikei (Ikea Duktig – kasa sklepowa zabawkowa). Jest to solidna kasa z drewna i plastiku. Ma wysuwaną szufladkę oraz prawdziwy kalkulator (bez baterii – napędzany światłem;) na którym możemy naprawdę podliczać zakupy. Zabawkowa kasa z Ikei jest po prostu świetna – bardzo polecam do zabawy w sklep. Plastikowe monety trzeba osobno zakupić.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Gry: Zakupy i Gotowanie do zabawy w sklep, gotowanie… pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Zestawienie – gry dla dwulatka – propozycje pierwszych gier planszowych

Zielony Słoiczek — Fri, 19 Feb 2021 15:20:29 +0000

Zestawienie najlepszych gier planszowych w jakie grały moje dzieci w wieku od 1,5-2 lat. Są to proste propozycje, wprowadzające do bardziej skomplikowanych gier planszowych i zręcznościowych:

„Lotto dom” od Granny. Bardzo dobra wersja gry typu lotto, porządnie wydana, z wyraźnymi rysunkami. Polega na szukaniu wylosowanych na kartonikach przedmiotów na kartach zbiorczych – przedstawiających 4 pokoje – łazienkę, kuchnię, salon i dziecięcą sypialnię. Kilka wariantów gry zależnie od wieku graczy.

Gra Memino – przeciwieństwa od Granny. Pięknie wydana, solidna gra dla najmłodszych. Polega na znalezieniu „pary” do każdego obrazka – tą parą jest przeciwieństwo np. mało/dużo, otwary/zamknięty, wesoły/smutny itp. Zaznajamia dziecko z tymi pojęciami i uczy dobierania pasujących kart.

Recenzja gier Lotto dom i Memino przeciwieństwa – tutaj.

Gra „W ogrodzie” wydawnictwa Haba – to gra kooperacyjna (ale z możliwością wygranej jednego gracza) z rzucaniem kostką, szukaniem odpowiedniego elementu w odwracanych kartach aby zerwać z drzewa wisienki (zanim zje je kruk) – starsze dzieci uczą się zapamiętywania i dedukcji. Świetna gra.

Gra „Mały wyścig” od Djeco – to typowy wyścig, gra w „kto pierwszy ten lepszy”. To wyścig idealny dla najmłodszych graczy już od 1,5 lat. Długa rozkładana plansza, śliczne, duże gumowe zwierzątka i rzucanie kolorową kostką – zaznajamia dziecko z wykonywaniem ruchów zgodnych z symbolem na kostce oraz poruszaniem się po torze/ścieżce.

Recenzja gier „W ogrodzie” oraz „Mały wyścig” tutaj.

„Na jagody” wydawnictwa Trefl – to świetna pierwsza gra planszowa – dla dwulatka – gra typu wyścig. Idealna gra dla małych dzieci. Zaznajamia z rzucaniem kostką, wykonywaniem ruchów zgodnych z rzutem, uczy poruszania się po torze/ścieżce.

Zawiera elementy pocieszające w przypadku złego rzutu oraz „przegranej” – nie dotarcia do mety przed innymi.

Pudełko od gry służy też do zabawy w gotowanie (dlatego ta wersja wyścigu jest lepsza dla 3 latka). Bardzo dobra i pięknie wydana gra.

Recenzja gry Na jagody – tutaj.

Pierwsza gra zręcznościowa w „łowienie rybek” to propozycja już od 2 lat. Uczy koordynacji oko-ręka oraz zapewnia najmłodszym dobrą zabawę.

Recenzja gry łowienie rybek od Janoda – tutaj.

Artykuł Zestawienie – gry dla dwulatka – propozycje pierwszych gier planszowych pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Pierwsza gra planszowa – dla dwulatka – Na Jagody

Zielony Słoiczek — Fri, 19 Feb 2021 15:14:57 +0000

Przedstawiam wam świetną propozycję na pierwszą prawdziwą grę planszową dla najmłodszych dzieci – już od dwóch lat. Wcześniej prezentowane przeze mnie gry typu Lotto i Memino (czytaj o nich tutaj), sprawdzą się dla jeszcze młodszych dzieci ale nie przypominają one gier planszowych dla starszaków lub dorosłych. W Lotto i Memino dziecko się bawi i uczy ale nie ma tam ani zasad ani planszy… natomiast gra Na jagody wydawnictwa Trefl to pełnoprawna, prosta gra planszowa dla najmłodszych. Gra ma zasady których należy się trzymać – inaczej gra nie ma sensu. Jest to typowy wyścig, czyli „kto pierwszy ten lepszy”. Jeśli zaś szukasz gry kooperacyjnej gdzie wszyscy grają razem (mniej współzawodnictwa ale jest nadal opcja wygrania przez 1 gracza) to dobrym pomysłem jest gra „W ogrodzie” wydawnictwa Haba. Uwaga są 2 wersje tej gry! Lepsza jest ta z wisienkami – więcej o tej grze przeczytasz tutaj. Te dwie gry są świetnym wstępem do coraz trudniejszych planszówek dla dzieci, są świetne na początek i dość długo będą sprawiały dzieciom frajdę. Gorąco polecam obie.

Gra Na jagody od Trefla to prosta wersja gry typu „wyścig”. Rozkładana plansza ma ładną, kolorową grafikę – znajduje się na niej ścieżka wyścigu z polami w 4 kolorach. Na dużej drewnianej kostce są odpowiadające im 4 kolory, pozostałe 2 ścianki kostki to „słoneczko” i „koszyczek”. Słoneczko oznacza ruch do przodu na pole o takim samym kolorze jak to na którym stoi nasze zwierzątko. Z kolei koszyczek to albo strata kolejki (wersja dla najmłodszych) albo ruch do tyłu – cofamy się zwierzątkiem na pole o takim kolorze jak to na którym właśnie stoimy. Nie ma tu zbijania pionków – gdy ktoś zajmuje pole na którym mamy stanąć po prostu go omijamy i zajmujemy kolejne wolne w wylosowanym kolorze!

W grze są jeszcze żetony z koszyczkami pełnymi jagód. Według instrukcji każdy gracz dostaje na starcie 1-3 koszyczki i musi je zanieść na metę (do domku królika, gdzie powstanie z jagód ciasto;). Za jednym razem może nieść tylko 1 koszyk, w związku z tym gra trwa 1-3 partie (zależy co wybierzemy) aż każdy doniesie po 1-3 koszyki na metę. Moim zdaniem dużo lepszym rozwiązaniem jest wydawanie żetonów z jagodami każdemu komu wypadnie „koszyczek” na kostce – jagódki są na pocieszenie za utratę kolejki lub cofnięcie się. Dziecko nie jest wtedy zawiedzione – cieszy się że zebrało jagody na ciasto;)

Jeśli gramy z dwójką dzieci może to zniwelować smutek po przegranej partii. Jedno dziecko wygrywa bo dotarło pierwsze na metę – drugie „wygrywa” na największą ilość zebranych żetonów jagód. Na mecie czeka królik który upiecze wszystkim ciasta/placki z zebranymi jagodami!

Jak z grą radzi sobie 2 – 2,5 letnie dziecko?

W podobną grę (Mały wyścig – Djeco – tu opis) zaczynałam grać z już 1-1,5 roczną córką, w tym wieku nie spodziewajmy się jednak że będzie to zupełnie samodzielna gra. Po pierwsze kilka/kilkanaście partii (im młodsze dziecko tym więcej) zajmie dziecku zrozumienie jak może poruszać się jego zwierzątko. Dla nas to jest oczywiste że figurki „idą ścieżką” przez kolejne pola. Dla dziecka wcale nie jest to takie oczywiste. W tym wieku dziecko rozumie że wyrzucony na kostce kolor odnosi się do pola na planszy i figurka ma stanąć na polu o takim kolorze – tylko na którym skoro jest ich na planszy kilka;). Pamiętam że dość długo musiałam poprawiać córki, bo albo z roztargnienia albo z niezrozumienia czym jest ścieżka i jak „ona idzie” dość długo stawiały swoje zwierzaki nie na najbliższym polu w wylosowanym kolorze lecz na kolejnym, gdzieś bliżej celu/mety. Im bliżej 2-2,5 lat tym łatwiej i szybciej dziecko zrozumie które pole jest następne w kolejności i czym jest „ścieżka”/tor w grze.

Może ścieżka w akurat tej wersji „wyścigu” w którą grałam z 1,5 roczną córką nie była tak oczywista – może gdyby pola były obok siebie jak w grze „Na jagody” wydawnictwa Trefl – dziecku łatwiej byłoby odszukać kolejne pole na ścieżce w danym kolorze. Gra „Mały wyścig” od Djeco to inna wersja tej gry – moim zdaniem równie dobra – lepsza dla młodszych dzieci (zwierzątka są gumowe). Dla starszych dzieci gra Na jagody będzie dużo bardziej atrakcyjna – jest bardziej kolorowa oraz posiada bonus w postaci pomysłowego opakowania na grę.

Spód opakowania jest jednocześnie „domkiem” królika, a konkretnie kuchnią, w której królik wypieka ciasta – największe dla tego kto pierwszy dotrze do mety, a mniejsze ciasta dla pozostałych graczy. Jest nawet piekarnik który się otwiera i można tam wkładać ciasta. Po skończonej rozgrywce dzieci zawsze się bawią w robienie ciasta itp.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Pierwsza gra planszowa – dla dwulatka – Na Jagody pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Pierwsze gry planszowe – od 2 lat – „Mały wyścig” (Djeco) i „W ogrodzie” (Haba)

Zielony Słoiczek — Fri, 19 Feb 2021 15:14:21 +0000

Przedstawiam wam dwie propozycje pierwszych prawdziwych gier planszowych dla najmłodszych dzieci – już od dwóch lat. Wcześniej prezentowane przeze mnie gry typu Lotto i Memino (czytaj o nich tutaj), sprawdzą się dla jeszcze młodszych dzieci ale nie przypominają one gier planszowych dla starszaków lub dorosłych. W Lotto i Memino dziecko się bawi i uczy ale nie ma tam ani zasad ani planszy… natomiast „Mały wyścig” czy „W ogrodzie” to pełnoprawne, proste gry planszowe dla najmłodszych. Gry mają zasady których należy się trzymać – inaczej gra nie ma sensu. Jedna z gier jest kooperacyjna (ale z możliwością wygranej jednego gracza) a druga typowo „kto pierwszy ten lepszy”. Te dwie gry są świetnym wstępem do coraz trudniejszych planszówek dla dzieci, są świetne na początek i dość długo będą sprawiały dzieciom frajdę. Gorąco polecam, zwłaszcza grę „W ogrodzie”.

Istnieją 2 różne wersje gry „W ogrodzie” wydawnictwa Haba. Moim zdaniem wersja „z wisienkami”, którą wam prezentuję jest dużo lepsza i na dużo dłużej „starczy” niż wersja z „różnymi owocami”. Mimo tego że nazwa jest ta sama to są to zupełnie inne gry.

Wersja z „różnymi owocami” której nie posiadam polega tylko na rzucaniu kostką i zbieraniu do „koszyczka” (spodu opakowania gry) owoców w kolorze takim jak został wyrzucony na kostce. Gdy na kostce wypadnie kruk – wtedy poruszamy krukiem do przodu. Kruk porusza się po kilku kafelkowym torze na końcu którego jest sad z owocami. W grze chodzi o to aby zdążyć zebrać wszystkie owoce zanim dotrze do nich kruk i je zje. To gra kooperacyjna, wszyscy gramy razem, mamy ten sam cel. W tej wersji gry gracz nie ma jednak na nic wpływu. Gra jest w 100% losowa.

W wersji gry „z wisienkami” też chodzi o to aby zdążyć zebrać wisienki zanim kruk dojdzie do drzewka i je zje. Różnicą jest dodatkowy element czyli karty/kartoniki (z grubego kartonu) na których z jednej strony są kwiatki w 5 różnych kolorach. Takie same kolorowe symbole kwiatów są na kostce. Gdy na kostce wyrzucimy niebieski kwiatek, wybieramy jedną z 3 kart z niebieskim kwiatkiem i ją odwracamy. Słoneczko na kostce to taki „joker” – wybieramy dowolny kwiatek. Na rewersie (w każdym kolorze kwiatka) jest albo kruk (wtedy kruk porusza się do przodu) albo wisienka (wtedy zrywamy z drzewka wisienkę i wkładamy do wspólnego koszyczka) lub śpiące zwierzątko – wtedy mówimy „cii, zwierzątko śpi” i z powrotem odwracamy kartę. Kartoniki z wisienkami zbierają gracze (jeśli chcemy wprowadzić element rywalizacji – kto zbierze więcej wisienek wygrywa), kartoniki z krukami pozostają odsłonięte (nie da się odkryć drugi raz tej samej karty z krukiem), zaś te same karty ze śpiącymi zwierzątkami można odwracać wiele razy w trakcie gry. Starsze dzieci powinny zapamiętywać które karty były już podnoszone – aby nie podnosić ich drugi raz, jak również w przypadku gdy były odkryte 2 karty w tym samym kolorze kwiatka wydedukować co znajduje się pod jeszcze nie podnoszoną kartą (w tym samym kolorze) – np. że jest tam kruk i tej karty nie należy wcale odkrywać (z tym nie mają problemu dzieci w wieku 5-6lat, zaś 3-4latek jeszcze nie skupia się aż tak na grze aby to zauważyć). W grę mogą grać dzieci już od 2-2,5 lat, górna granica jest dość wysoka, według producenta to 8 lat – mogę się z tym zgodzić, moja 6 letnia córka nadal lubi grać w tą grę, nawet dla mnie nie jest to nudna gra, więc górna granica nie jest na wyrost. Mimo tego że już w wieku 5,5-6 lat dziecko doskonale „ogarnia” tą grę tak jak dorosły (czyli myśli strategicznie) to myślę że przez jakiś czas nadal będzie to dobra pozycja, choćby jako krótki przerywnik między bardziej wymagającymi grami. Naprawdę polecam.

Gra jest atrakcyjna zarówno dla młodszych dzieci jak i przedszkolaków i dzieci z młodszych klas podstawówki dzięki ładnemu wykonaniu i wisienkom – które można zrywać z drzewka.

Drzewko jest ze sztywnego kartonu, wisienki to drewniane koraliki połączone sznurkami, kruk jest duży i drewniany, koszyczek zaś ze sklejki – uszko już dawno mu się urwało:P

Świetny jest pomysł z wykorzystaniem opakowania jako toru po którym porusza się kruk, jest to zarazem miejsce w którym montujemy drzewko. Pod torem kruka (który podnosimy do góry) jest miejsce na wszystkie elementy gry.

Gra Mały wyścig (Little circuit) od Djeco to prosta wersja gry typu „wyścig”. Plansza składa się z 6 elementów składanych jak puzzle, do tego mamy 4 prześliczne gumowe zwierzaczki (krówka, królik, piesek i kotek), kostkę i żetony. Celem gry jest dotarcie do mety. Na planszy znajdują się pola w 4 kolorach, na kostce też są odpowiadające im 4 kolory. Pozostałe 2 ścianki kostki to „pszczółka” i „kwiatek”. Kwiatek oznacza ruch do przodu na pole o takim samym kolorze jak to na którym stoi nasze zwierzątko. Z kolei pszczółka to ruch do tyłu – cofamy się zwierzątkiem na pole o takim kolorze jak to na którym właśnie stoimy. Nie ma tu zbijania pionków – gdy ktoś zajmuje pole na którym mamy stanąć po prostu go omijamy i zajmujemy kolejne wolne w wylosowanym kolorze!

Według zasad za dotarcie do mety dostaje się żetony, kto pierwszy zdobędzie 3 żetony wygrywa. Ponieważ wymaga to rozegrania od 3 do nawet 9 partii (przy 4 graczach) uważam że jest to totalnie bez sensu. Małe dziecko rozegra do 2-3 partii i gra się znudzi, poza tym ponieważ nie idziemy cały czas do przodu (gdy na kostce wypadnie pszczółka to się cofamy) to gra wcale nie jest taka szybka. Moim zdaniem dużo lepszym wykorzystaniem żetonów jest rozmieszczenie ich w dowolny sposób na planszy aby urozmaicić rozgrywkę – dziecko po drodze zbiera żetony. Jeśli gramy z dwójką dzieci może to zniwelować smutek po przegranej partii. Jedno dziecko wygrywa bo dotarło pierwsze na metę – drugie „wygrywa” na największą ilość zebranych żetonów.

Plansza jest z grubego kartonu, z ładną grafiką, najpiękniejsze są tutaj oczywiście figurki zwierzaczków, które są z gumy, ale ponieważ są puste w środku to są dość lekkie i można ściskać im brzuszki. Teoretycznie można by zabierać te zwierzątka do kąpieli – nie polecam tego jednak – trudno jest dokładnie wysuszyć tego typu zabawki do kąpieli – zwykle po pewnym czasie w środku pojawia się pleśń i zabawki są do wyrzucenia.

Jak z grą radzi sobie 2 – 2,5 letnie dziecko?

W grę zaczynałam grać z już 1-1,5 roczną córką, w tym wieku nie spodziewajmy się jednak że będzie to zupełnie samodzielna gra. Po pierwsze kilka/kilkanaście partii (im młodsze dziecko tym więcej) zajmie dziecku zrozumienie jak może poruszać się jego zwierzątko. Dla nas to jest oczywiste że figurki „idą ścieżką” przez kolejne pola. Dla dziecka wcale nie jest to takie oczywiste. W tym wieku dziecko rozumie że wyrzucony na kostce kolor odnosi się do pola na planszy i figurka ma stanąć na polu o takim kolorze – tylko na którym skoro jest ich na planszy kilka;). Pamiętam że dość długo musiałam poprawiać córki, bo albo z roztargnienia albo z niezrozumienia czym jest ścieżka i jak „ona idzie” dość długo stawiały swoje zwierzaki nie na kolejnym najbliższym polu w wylosowanym kolorze lecz na kolejnym, gdzieś bliżej celu/mety. Im bliżej 2-2,5 lat tym łatwiej i szybciej dziecko zrozumie które pole jest następne w kolejności i czym jest „ścieżka”/tor w grze.

Może ścieżka w akurat tej wersji „wyścigu” nie jest tak oczywista – może gdyby pola były obok siebie jak w grze „Na jagody” wydawnictwa Trefl – dziecku łatwiej byłoby odszukać kolejne pole na ścieżce w danym kolorze. Gra „Na jagody” (tutaj wpis o grze Na Jagody) to inna wersja tej gry – moim zdaniem równie dobra – lepsza dla starszych dzieci – np. trzylatka. Dla starszych dzieci będzie dużo bardziej atrakcyjna – jest bardziej kolorowa oraz posiada bonus w postaci pomysłowego opakowania na grę. Spód opakowania jest jednocześnie „domkiem” królika, a konkretnie kuchnią, w której królik wypieka ciasta – największe dla tego kto pierwszy dotrze do mety, a mniejsze ciasta dla pozostałych graczy. Jest nawet piekarnik który się otwiera i można tam wkładać ciasta. Po skończonej rozgrywce dzieci zawsze się bawią w robienie ciasta itp. Symbole na kostce (która też jest dużo większa) są bardziej logiczne i łatwiejsze do zapamiętania – koszyczek oznacza postój (lub cofnięcie się po jagody-w wersji dla starszych). Także wybór wersji wyścigu zależy od tego w jakim wieku jest dziecko z którym chcemy grać.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Pierwsze gry planszowe – od 2 lat – „Mały wyścig” (Djeco) i „W ogrodzie” (Haba) pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Pierwsza gra zręcznościowa dla najmłodszych – łowienie rybek

Zielony Słoiczek — Thu, 18 Feb 2021 15:09:20 +0000

Gra w łowienie rybek to wspomnienie z mojego dzieciństwa. Moja wersja gry miała nakładane na pudełko kartonowe „barierki” tworzące wysokie akwarium. Jeśli dziecko chciało mogło do niego zaglądać, jeśli nie, mogło łowić rybki „tak jak naprawdę” w ciemno ruszając wędką i licząc na to że coś się złapie. Szukałam czegoś takiego dla moich córek, ale taka porządna wersja (z akwarium z grubego kartonu lub nawet sklejki) jest dość droga (ponad sto zł). Zdecydowałam się kupić bardziej kompaktową i odporną na zniszczenia wersję tej gry.

W grę grały moje córki już od 1,5 roku – 2 lat. Na początku dziecko jest zirytowane trzęsącą się końcówką wędki i pomaga sobie drugą ręką stykając magnes wędki i rybki. Starsze dzieci można zachęcać aby łowiły rybki używając tylko jednej ręki, choć i tak w grze na czas (kto złowi więcej) zapominają się i pomagają sobie drugą ręką;) Gra jest fajna, ale też raczej nie zajmie dzieci na dłużej. Ze względu na to że magnesy są duże (i starszym łatwo w nie trafić) to i górna granica wieku gracza jest niska – według producenta 4 lata i mogę się z tym zgodzić. Pamiętam że moja wersja gry miała małe magnesiki, rybki były lekkie, z kartonu, można było łowić na raz z 5-6 rybek i powoli podnosić wędkę aby się nie „zerwały”. Rybki nie miały magnesów a metalowe kółeczka przyczepione do buziek – dzięki temu łatwo było łowić kilka ryb na raz (ale też łatwiej mogły się zerwać – i to było fajne). Te rybki są ciężkie, ze sklejki, na raz podniesiemy tylko 2 (max 3 sztuki) i to pozycji jedna pod drugą, bo magnesy są na środku rybek. Muszę przyznać że moja wersja z dzieciństwa była lepsza;)

Łowienie rybek od Janod występuje w 2 wersjach – w metalowym pudełku o kształcie rozgwiazdy lub w kształcie rybki. Fajniejsza wydawała mi się wersja z rozgwiazdą. Czy łowienie rybek firmy Janod to strzał w dziesiątkę? Niespecjalnie. Fajne jest to że gra jest kompaktowa, ma odporne na zniszczenia metalowe pudełko, które nie jest jednak idealne. Kształt rozgwiazdy nie jest najlepszy dla takiego opakowania – boczki się wyginają, trudno jest to pudełko do końca, szczelnie zamknąć – jak bym miała je gdzieś transportować to owinęłabym opakowanie gumką/sznurkiem aby się nie otworzyło… Dodatkowo fakt że pudełko jest metalowe jest też zarazem minusem, jeśli chcemy użyć pudełka jako basenu/akwenu dla rybek to się nie sprawdzi bo magnes przyczepia się do dna pudełka.

Czy wybrałabym tą wersję gry drugi raz? Nie. Gdybym miała kupować tego typu grę postawiłabym na coś bardziej kolorowego, z wysokim „akwarium” do złożenia – to by przedłużyło żywotność gry – starsze dzieci nadal by z niej korzystały. Gdy opanuje się już podnoszenie rybki za pomocą wędki, fajnie byłoby łowić je z basenu nie widząc gdzie są. Oczywiście można zrobić taki pojemnik z czegokolwiek (pudło na zabawki itp.) ale te kupne są atrakcyjniejsze – kolorowe obrazki;) Wykonanie „łowienia rybek” od Janoda jest solidne – ale dla dziecka nie to się liczy, prawda?

Artykuł Pierwsza gra zręcznościowa dla najmłodszych – łowienie rybek pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Pierwsze gry planszowe – od 1,5 roku – Lotto Dom i Memino

Zielony Słoiczek — Wed, 17 Feb 2021 07:43:25 +0000

Jestem zapaloną planszówkoholiczką, zatem pierwsze gry dla mojej pierworodnej zaczęłam kupować jeszcze zanim skończyła roczek;) Niedługo po jej pierwszych urodzinach zaczęłam podsuwać jej kilka najprostszych gier – oto dwie z nich: Lotto i Memino wydawnictwa Granna. Sugerowany wiek gracza to 2-4 lata. Moim zdaniem gra dobrze się sprawdzi jako pierwsza gra już dla 1,5 rocznego dziecka – zwłaszcza Lotto, które jest łatwiejsze. Górna granica to raczej 3 lata, zwłaszcza że dla 3-4 latków są już dużo ciekawsze i bardziej złożone propozycje.

Gry o nazwie „Lotto„ różnych wydawnictw i o różnej tematyce są świetną propozycją dla najmłodszych graczy. Gry typu Lotto polegają na znalezieniu wylosowanego elementu/rzeczy na karcie zbiorczej, która może mieć różny wygląd – mogą być na niej narysowane miniaturki wszystkich elementów gry, mogą to być plansze z zebranymi w grupy elementami np. po 6 kwadracików (w skali 1:1 – wylosowany kafelek kładziemy na takiej samej wielkości kafelku na karcie zbiorczej) lub, wg. mnie najfajniejsza wersja – karta zbiorcza z rysunkiem na którym są przedstawione poszczególne elementy. Oczywiście rysunek musi być czytelny, poszukiwane elementy muszą być wyraźne i takie same na kartonikach jak na kartach z rysunkami.

Lotto w wersji „Dom” jest świetnym przykładem dobrej wersji tej gry. Tutaj kartami zbiorczymi na których szukamy wylosowanych elementów są 4 rysunki pokojów: łazienka, salon, kuchnia i dziecięca sypialnia. Wszystkie elementy są z grubej tektury, grafiki są czytelne, generalnie takie same jak na karcie zbiorczej, ale zdarzają się drobne zmiany – np. na wylosowanym kartoniku fotel jest pusty podczas gdy na karcie zbiorczej/rysunku pokoju na fotelu leży kot (lub na dywanie leży klapek). Te drobne zmiany na kilku elementach są fajne, dziecko je zauważa, może nawet powiedzieć że „to nie jest to samo bo tu jest klapek, a tu go nie ma”, wtedy wyjaśniamy że przecież szukamy na karcie „tylko dywanu” a on się nie zmienił, jest taki sam, mimo tego że na obrazku leży na nim klapek. Bardzo udana wersja Lotto.

Najmłodszym graczom ułatwiamy zabawę. Najpierw dziecko wybiera sobie pokój. Następnie rodzic wybiera tylko te elementy które „pasują do wybranego pokoju” (6 elementów).

W wersji dla starszych dzieci możemy pokusić się o grę na czas – kto pierwszy (rodzic czy dziecko) znajdzie wszystkie swoje wylosowane rzeczy (aby wyrównać szanse rodzic ma więcej elementów do znalezienia) „w pokojach” – najpierw dziecko musi stwierdzić w którym pokoju najprawdopodobniej znajdzie dany element i tam go szukać. W tej wersji każdy gracz szuka swojej puli elementów „w każdym pokoju”, można też grać w ten sposób że każdy gracz ma „swój pokój” i ma znaleźć wszystkie elementy do niego pasujące.

Inną wersją gry na czas/kto pierwszy która sprawdzi się np. u równolatków jest zakrycie wszystkich przedmiotów lub wrzucenie do woreczka i kolejno losowanie/odkrywanie po jednym przedmiocie. Kto pierwszy znajdzie/wskaże palcem dany element „w pokoju” zabiera kartonik. Kto pod koniec ma najwięcej kartoników wygrywa – to już jest wersja dla najstarszych, gdzie liczy się refleks.

Memino – przeciwieństwa wydawnictwa Granna to gra w którą również można grać na kilka sposobów – w zależności od wieku graczy. Gra jest podobna do klasycznej typu „memory” jednak tutaj nie mamy dwóch identycznych elementów, lecz przeciwieństwa. Gra składa się z 24 kart – grubych kartoników. Kartoniki są dość duże (7x7cm), dużo większe od klasycznych z gier typu memory. Grafiki są bardzo ładne i wyraźne. Sam temat – przeciwieństwa sprawia jednak że gra będzie bardziej zrozumiała dla dwulatka niż 1,5 rocznego dziecka. Rewersy kart oznaczone są różnymi kolorami (ciemny lub jasny różowy) – przeciwieństwa które należy ze sobą sparować mają różnego koloru rewers. Dzięki temu możemy szybko, bez zastanowienia posegregować karty i rozłożyć grę.

W wersji dla najmłodszych rodzic rozkłada wszystkie karty w wybranym kolorze rewersu (np. ciemno różowym) w rządku/kolumnie, następnie prosi dziecko aby znalazło karty które są przeciwieństwami. Przy pierwszych grach rodzic musi nakierować dziecko o co chodzi, czym mogą być te „przeciwieństwa” ponieważ na każdej karcie chodzi o zupełnie inną rzecz – czasem rodzic musi się chwilę zastanowić co to za przeciwieństwo jest pokazane;) Mimo tego że przeciwieństwa nie są takie oczywiste to dziecko nie będzie miało problemu z dopasowaniem do siebie większości kart – ponieważ przedstawiają w większości ten sam element z drobną zmianą. Dziecko intuicyjnie połączy prawidłowo karty, jednak nie będzie wiedziało czym są przeciwieństwa. Rodzic musi wytłumaczyć o co chodzi. Jakie mamy przeciwieństwa: słodki/kwaśny ; mało/dużo ; czysty/brudny ; jasny/ciemny (biały/czarny) ; ciepło/zimno (lato/zima) ; otwarty/zamknięty ; mały/duży; wesoły/smutny ; głodny/najedzony ; chory/zdrowy ; pusty/pełny ; obudzony/śpiący (lato/zima lub dzień/noc). Jak widać nie zawsze jest to jedno konkretne przeciwieństwo – to już kwestia interpretacji rodzica i dziecka.

Wersja dla zaawansowanych – dziecko musi nazwać przeciwieństwa którego dotyczą karty.

W wersji dla najstarszych układamy zakryte karty obok siebie tworząc kwadrat (czyli klasyczne memory), każdy gracz w swojej kolejce odkrywa 2 karty. Najpierw jedną, potem drugą z pośród tych o innym kolorze rewersu (bo przeciwieństwa mają inny kolor rewersu) – usiłując trafić na pasujące przeciwieństwo. Jeśli nie trafił zakrywa z powrotem obie karty, jeśli trafił zabiera je. Gracze powinni zapamiętywać co było już odkrywane i gdzie leży dana karta. Kto pod koniec gry zgromadzi więcej kart – wygrywa. Gra jest dużo prostsza od klasycznych typu memory ponieważ rewersy mają inne kolory więc dużo łatwiej znaleźć „parę”.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Pierwsze gry planszowe – od 1,5 roku – Lotto Dom i Memino pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.