Gry planszowe - Zielony Słoiczek

Fabryka robotów – gra karciana dla dzieci od 6 lat

Zielony Słoiczek — Mon, 29 Apr 2024 12:32:58 +0000

Fabryka robotów – to gra karciana wydawnictwa Nasza Księgarnia, dla dzieci od 6 lat – ale z pomocą rodziców mogą grać też młodsze. Gra jest bardzo ładnie wydana, zasady są proste, ale sama rozgrywka – prawidłowe wybranie karty jest podchwytliwe i nie tylko dzieci lecz i dorośli chwilę muszą pomyśleć którą kartę wybrać. Co robimy? W tej grze produkujemy roboty. Gracze szukają na linii produkcyjnej robota który spełnia wylosowane kryteria (dany kolor robota / kształt robota lub kolor linii produkcyjnej).

Gra, według zasad, jest na refleks – czyli kto pierwszy znajdzie daną kartę dostaje 1 punkt. Źle wybrana karta to punkt ujemny. Wygrywa ten kto zgromadzi najwięcej punktów.

Gdy gramy z dziećmi w różnym wieku możemy zmienić rozgrywkę na turową – każdy z graczy kolejno szuka odpowiedniej karty – jeśli wskaże złą to karty nie dostanie. Kto zgromadzi więcej kart, czyli popełni najmniej błędów, wygrywa.

Zasady gry:

Na powyższym zdjęciu, po lewej widoczne są rewersy (tyły) kart – nie są one takie same, są ich trzy rodzaje i oznaczają odpowiednio: kolor linii produkcyjnej ; kształt robota ; lub kolor robota. Są to trzy kryteria według których w naszej kolejce szukać będziemy konkretnego/lub konkretnych robotów.

Przygotowanie gry: Na środku stołu wykładamy 5 kart startowych robotów (roboty o tym samym kolorze co linia produkcyjna na której stoją). Resztę kart tasujemy i układamy w stosik. Z wierzchu wybieramy jedną kartę i kładziemy obok awersem (robotem) do góry. Dwie widoczne karty – czyli rewers na wierzchu stosiku i robot po prawej razem określają którego robota teraz szukamy.

Szukany robot ma mieć taki sam kolor/kształt lub kolor linii produkcyjnej (określa to rewers karty z wierzchu stosu) jak na wylosowanej z wierzchu stosu, odkrytej karcie. Robota spełniającego te kryteria szukamy na linii produkcyjnej którą tworzy 5 wyłożonych kart. Przykład ze zdjęcia powyżej-po prawej: szukany robot ma mieć kolor niebieski – 2 roboty spełniają to kryterium. Jeśli na linii produkcyjnej nie ma robota który spełnia podane wymagania naciskamy przycisk stop (kartonik) i losujemy następną kartę. Najwolniejszy dostaje punkt ujemny.

Kto pierwszy znajdzie szukanego robota bierze jego kartę. W puste miejsce kładziemy tą odkrytą kartę która była naszym kryterium. Następnie odkrywamy kolejną kartę – oba kryteria się zmieniają i awers i rewers mogą być inne. Przykładowy początek gry na poniższych zdjęciach.

Przykładowy początek gry:

Zdjęcie po lewej, powyżej: Wyłożone startowe 5 robotów (linia produkcyjna), a powyżej kryteria na tą rundę. Szukamy robota o takim samym kształcie (rewers „kształt”) co robot obok – czyli robot na 1 kole. Pasująca karta jest „fioletowa”. Kto pierwszy ją dotknie to ją zabiera. W jej miejsce kładziemy czerwonego robota na jednym kole i losujemy następną kartę – patrz zdjęcie poniżej, po lewej.

Nowe kryteria to: szukamy robota o takim samym kolorze linii produkcyjnej co robot obok (niebieski robot na gąsienicach, który stoi na fioletowej linii produkcyjnej). Szukamy zatem robota który stoi na fioletowym tle – w tym przypadku jest to karta która wcześniej była naszym kryterium – czyli czerwony robot, z jednym kołem stojący na fioletowym tle – fioletowej linii produkcyjnej.

Gra jest podchwytliwa, łatwo się pomylić i wybrać robota w tym samym kolorze, zamiast kształcie itp. trzeba się skupić i być uważnym, a zarazem i szybkim (jeśli gramy wedle zasad na refleks). Fabryka robotów to gra o prostych zasadach, której rozgrywka nie jest jednak banalna, nawet dorosły popełnia w niej błędy – jest zatem fajną propozycją dla całej rodziny i dzieci w różnym wieku. Grę w pełni zrozumieją dzieci w wieku 6 lat, ale grać mogą i młodsze – wystarczy drobna pomoc – najpierw mówimy dzieciom co oznacza rewers: „uwaga teraz szukamy robota który ma taki sam kolor/kształt/kolor podłogi jak…” i teraz odkrywamy kartę robota – „jak na tej karcie”. Z tym już poradzą sobie 4 latki.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Fabryka robotów – gra karciana dla dzieci od 6 lat pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Superfarmer – prosta, przyjemna, rodzinna gra kościana

Zielony Słoiczek — Wed, 13 Dec 2023 09:48:11 +0000

Superfarmer to prosta, przyjemna, rodzinna gra kościana. Z pełnym zrozumieniem w grę zagrają dzieci od 6 lat (a z pomocą rodziców i 3-5 latki). Gra świetnie łączy pokolenia, nie będzie nudna również i dla dorosłych – rodziców oraz dziadków – jest to zatem łatwa gra dla każdego. Gra jest bardzo losowa więc każdy może wygrać.

Cel gry: Zdobycie co najmniej po 1 sztuce każdego ze zwierząt: 1 królika, 1 owcy, 1 świnki, 1 krowy i 1 konia.

Zasady gry: Każdy kolejno w swojej turze:

a.) najpierw ma możliwość wymiany zwierząt, które uzbierał na inne – według tabeli poniżej (np. 6 królików da 1 owcę lub na odwrót) – dowolną ilość, dowolną ilość razy;

b.) następnie rzuca dwoma 12-ściennymi kostkami i rozpatruje rezultat rzutu – może rozmnożyć swoje zwierzęta, stracić je lub nie móc nic zrobić.

Na kościach znajdziemy symbole zwierząt: króliki, owce, świnie, krowę, konia oraz wpływające negatywnie na rozgrywkę wilka lub lisa.

Aby na początku gry zdobyć pierwsze zwierzęta należy wyrzucić na obu kostkach symbol tego samego zwierzątka np. 2 króliki, 2 owce lub 2 świnki. Jeśli uda nam się wyrzucić parę to parka zwierząt się rozmnaża i bierzemy z pudełka odpowiadający danemu zwierzątku kartonik – np. wyrzucamy parkę królików i bierzemy z puli 1 kartonik królika. W następnej turze, aby rozmnożyć króliki nie musimy już wyrzucać na obu kostkach królików – wystarczy że pojawi się on na jednej kości – pary bowiem liczymy zarówno na kostkach jak i kartonikach. 1 kartonik/żeton królika i królik na 1 kostce w następnej kolejce mogą dać nam kolejnego królika (żeton).

Zatem w trakcie gry za każdym razem gdy wyrzucimy na kostce symbol zwierzątka które mamy na żetonach to rozmnażamy te zwierzątka – za każdą parę dostajemy 1 nowy żeton tego gatunku.

Przykład 1: Jeśli zgromadziliśmy 4 żetony królików i 5 żetonów owiec a na kostkach wyrzucimy królika i owcę to rozmnażamy te zwierzęta czyli dobieramy (po 1 żetonie na każdą parę – też licząc kostki) 2 króliki (bo mamy 5 symboli królika czyli 2 pełne pary) oraz 3 owce (bo mamy 6 symboli owcy czyli 3 pary).

Przykład 2: Jeśli gracz ma 6 żetonów królików i 1 świnki, a na kostkach wyrzuci świnkę i krowę to rozmnaża tylko świnki (para świnek da 1 żeton świnki) – rozmnażamy bowiem tylko zwierzątka które wypadną na kostkach!

Gdy na kosce wyrzucimy lisa lub wilka: tracimy wtedy zwierzęta z danej grupy – lis zjada wszystkie króliki, zaś wilk zjada wszystkie zwierzęta oprócz konia i małego psa.

Przed tymi negatywnymi efektami możemy się jednak ochronić – jeśli mamy żeton małego psa (chroni przed lisem) i/lub dużego psa (chroni przed wilkiem). Żetony te możemy uzyskać na zasadzie wymiany według tabeli powyżej – za 1 owcę uzyskamy małego psa a za 1 krowę dużego psa.

Gracze mogą przyjąć różne strategie: mogą albo rozmnażać duże ilości królików, które łatwo zdobyć, by praktycznie pod koniec wymienić je na inne zwierzęta ; można od razu wymieniać króliki na inne zwierzęta licząc na szczęśliwy rzut (jest mniejsza szansa wyrzucenia na kostkach owiec i świnek); można grać asekuracyjnie najpierw „kupując” psy, albo w ogóle ich nie mieć;) Jest tu pole do kombinowania.

Gra jest w kilku wersjach np. „Superfarmer & Koza” wprowadza negatywną interakcję między graczami – można podrzucić komuś kozę i zablokować mu możliwość rozmnażania danego zwierzątka. Dobra, prosta gra przy której dzieci uczą się matematyki – liczenia elementów i przeliczania co można za nie dostać, za to dorośli się nie nudzą i też nieźle bawią.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Superfarmer – prosta, przyjemna, rodzinna gra kościana pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Ślimaki to mięczaki – czyli gra w której wygrywa ostatni

Zielony Słoiczek — Mon, 26 Sep 2022 09:29:34 +0000

Ślimaki to mięczaki – to świetna, prosta, lekka gra Wydawnictwa Nasza Księgarnia. Jest to gra planszowa zarówno dla dzieci od 5 lat, jak i dorosłych. Jest to dobra propozycja dla początkujących graczy, dla zaawansowanych zaś będzie to lekki filler;) Pomysłowa, pięknie wydana gra typu wyścig, w której wygrywa…ostatni ślimak!

Co znajdziemy w pudełku:

W pudełku znajdziemy niewielką planszę z przepiękną grafiką autorstwa Macieja Szymanowicza (ilustruje też książeczki dla dzieci), kolorowe drewniane ślimaki, karty graczy/ślimaków oraz żetony i 4 kolorowe kostki.

Zasady gry:

Na początku każdy z graczy losuje kolor swojego ślimaka, robi to w tajemnicy – nikt nie wie do kogo należy dany ślimak, ba jeśli gramy w mniej niż 6 osób, to nie każdy ślimak będzie miał „właściciela”. Następnie każdy z graczy będzie kolejno rzucał 4 kolorowymi kostkami i „ruszał się” dowolnym (o ile wylosowany kolor na kosce pozwoli) ślimakiem. Kolory na kostkach wskazują albo na kolor ślimaka albo kolor pola na którym dowolny ślimak stoi, więc można tworzyć niezłe „kombo” – weźmy na przykład sytuację przedstawioną na poniższym zdjęciu.

Na kostkach wylosowałam 4 różne kolory (czerwony, niebieski, zielony, żółty), mimo tego że mam tylko jeden kolor czerwony to czerwonym ślimakiem mogę się poruszyć aż 4 razy! Czerwony ślimak na początku stoi na niebieskim polu, wykorzystuję więc niebieską kostkę aby go poruszyć o 1 pole do przodu, teraz ślimak stoi na polu czerwonym – używam więc czerwonej kostki aby go przesunąć o kolejne pole, teraz stoi na polu zielonym-używam więc zielonej kostki aby go poruszyć, ląduje na żółtym polu i używam ostatniej, żółtej kostki aby przesunąć czerwonego ślimaka na białe pole. Zamiast tego mogę wykonać tylko część powyższych ruchów i ruszyć się np. niebieskim, żółtym lub zielonym ślimakiem. Nie mogę tylko poruszyć się białym ślimakiem ani z białego pola. Jak widać często jest kilka opcji ruchu do wyboru – a zawsze zależy nam na tym aby nasz ślimak został w miejscu a inne pełzły do przodu.

Partia/wyścig kończy się gdy jeden ze ślimaków przekroczy linię mety – ale nie on wygrywa:) W tym momencie sprawdzamy do kogo który ślimak należy i ile punktów dany gracz uzbierał. Punkty są nadrukowane obok każdego pola na planszy – najwyższe wartości punktowe są na początku toru/przy starcie, a najmniejsze przy mecie. Najwięcej punktów, które symbolizują żetony, dostaje ostatni ślimak. W taki sposób rozgrywamy 3 lub więcej wyścigów/partii i wyłaniamy zwycięzcę czyli najbardziej ślimaczącego się ślimaka;) który zgromadził najwięcej punktów/żetonów. Niestety żetonów jest dość mało i nawet przy niepełnym składzie może ich zabraknąć na 3 partie – ale to nie jest jakiś duży problem.

Bardzo przyjemna gra o prostych zasadach, ale pozwalająca na drobne kombinowanie. W grę zagra i będzie się dobrze bawił zarówno 5-6latek jak i dorosły, zarówno początkujący jak i doświadczony gracz, polecam!

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Ślimaki to mięczaki – czyli gra w której wygrywa ostatni pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Zestawienie – gry dla pięciolatka – propozycje gier planszowych

Zielony Słoiczek — Mon, 26 Sep 2022 09:29:34 +0000

Zestawienie najlepszych gier planszowych w jakie grały moje dzieci w wieku od 5 lat:

Kroko Loko – gra karciana w której wcielamy się w detektywa: jako pierwszy znajdź podejrzanego pasującego do rysopisu, następnie podążaj za wskazówkami świadków aby znaleźć winnego…

Recenzja gry Kroko Loko – tutaj.

Epoka Kamienia Junior to prosta ekonomiczna gra typu “worker placement” dla dzieci. Zbieramy surowce, z których budujemy chatki. Aby się poruszać po planszy korzystamy z żetonów – jeśli szybko chcesz zbudować chatę zapamiętaj położenie tych najważniejszych. Recenzja gry Epoka Kamienia Jnior – tutaj.

Pędzące żółwie to prosta, kolorowa gra dla dzieci i dorosłych. Każdy porusza się dowolnym żółwiem, nikt nie wie który żółw do kogo należy. Można przewieźć się na grzbiecie współgracza, byle nie za daleko bo wygrywa ten kto dotrze na metę sam lub ze stosem innych żółwi NA skorupie… Recenzja gry Pędzące żółwie – tutaj.

Ślimaki to mięczaki – to świetna, prosta, lekka gra zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Nie wiadomo do kogo należy który ślimak, a kolory wyrzucone na kostkach pozwalają na ruch ślimaka w danym kolorze albo ruch dowolnego ślimaka z pola o wylosowanym kolorze – także można trochę pokombinować. To pięknie wydana gra typu wyścig, w której wygrywa…ostatni ślimak! Recenzja gry Ślimaki to mięczaki – tutaj.

Kto to zrobił? – prosta, zabawna gra karciana dla dzieci w wieku od 5/6 lat, w którą grać może i 4 latek. Które zwierzątko zrobiło na dywan kupę? Kto jest jego właścicielem? Czy masz dobrą pamięć i uda Ci się zwalić winę na kogoś innego? Dla małych dzieci już sam motyw gry jest zabawny – śmieszą ich żetony kupy i poszukiwanie winnego zwierzątka… Recenzja gry Kto to zrobił – tutaj.

Lisek Urwisek to detektywistyczna, kooperacyjna (można łatwo zamienić na rywalizację) gra dla przedszkolaka. Rzucanie kostkami, poruszanie się po planszy i odkrywanie żetonów wskazówek, które sprawdzamy specjalnym dekoderem, odkrywanie kart podejrzanych i szukanie winnego liska – a zasady są tak proste że w grę gra bez problemu już 3-4 latek. Recenzja gry Lisek Urwisek – tutaj.

Oczywiście w wieku 5 lat dzieci nadal grają też w gry przedstawione we wpisie: Gry dla czterolatka – zobacz.

Artykuł Zestawienie – gry dla pięciolatka – propozycje gier planszowych pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Kalambury dla dzieci – również tych nie umiejących jeszcze czytać

Zielony Słoiczek — Mon, 08 Aug 2022 09:38:14 +0000

Kalambury dla dzieci – również tych nie umiejących jeszcze czytać! Bardzo fajna i tania (od 12zł!) propozycja dla dzieci w wieku przedszkolnym i starszych. Kalambury wydawnictwa Kangur zawierają 54 karty z 216 hasłami. Na każdej z kart są zapisane 4 hasła. Gracz może wybierać spośród 4 albo ustalamy że w danej rundzie pokazujemy tylko hasło oznaczone np. numerem 2. Hasła mają różny stopień trudności. Najłatwiejsze są te oznaczone numerem 1 i to te hasła są zilustrowane obrazkiem. Grać mogą zatem też dzieci w wieku przedszkolnym, od 4 lat.

Kalambury to dobry pomysł na zabawę w gronie osób w różnym wieku, można grać całą rodziną, zasady każdy zna;) Dzięki obrazkom w kalambury mogą grać dzieci, które nie umieją jeszcze czytać. Hasła można „pokazywać”, zaś w przypadku kłopotów, młodszym dzieciom można doradzić aby przekazały trudniejsze do pokazania hasła dźwiękowo (muczenie krowy, miauczenie kota, dźwięki jakie wydaje pociąg itd.). Hasła można też rysować – to raczej opcja dla starszych dzieci.

Na początku, młodszym dzieciom (4 lata) trzeba pokazać o co w tym wszystkich chodzi, zademonstrować im jak można pokazać dane hasła, bo na początku będą miały z tym trudność. Później zaś będą już wymyślać własne, nie koniecznie łatwe do zrozumienia dla dorosłego „podpowiedzi”. Gra uczy kreatywności i przekazywania innym w łatwy sposób informacji, bardzo polecam.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Kalambury dla dzieci – również tych nie umiejących jeszcze czytać pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Gry z serii Gierki małżeńskie – czym różnią się poszczególne wersje i czy warto kupić?

Zielony Słoiczek — Fri, 08 Jul 2022 11:18:57 +0000

Gry Gierki małżeńskie to imprezowa seria gier dla par (i nie tylko!) ilustrowana rysunkami Andrzeja Mleczki. W grę powinna grać parzysta ilość osób, jednak wcale nie muszą to być pary małżeńskie, mogą to być zespoły składające się z np. nalepszych przyjaciół/sąsiadów itp. Pomijamy wtedy wątki przeznaczone stricte „dla par”.

Gra posiada dwa tryby: dla jednego małżeństwa (przyjaciół) lub dla 2-4 par. Jeśli gramy w kilka par to każda para współpracuje ze sobą aby zebrać jak najwięcej punktów. Fajne jest to że nawet grając tylko we dwie osoby (jedna para) gdzie gramy „przeciwko sobie”, zadania nadal wykonujemy razem dostając za nie albo dwa punkty albo jeden (jeśli zadanie wylosował „przeciwnik”).

Głównym elementem gry są karty. W grze podstawowej (białe opakowanie) „Gierki małżeńskie” mamy 4 rodzaje kart – są to różnego typu zadania do wykonania. Jeśli dany typ zadań (np. Kalambury) nam się spodoba to możemy dokupić kolejną grę z serii, wktórej znajdziemy jeszcze więcej (nowych) różnych zadań danego typu.

Rodzaje kart w wersji podstawowej (białej) / jak i zarazem dodatkowe gry/rozszerzenia do dokupienia to:

Między słowami – niebieskie karty/pudełko
Znamy się – czerwone karty/pudełko
Kalambury – fioletowe karty/pudełko
Wiem wszystko – pomarańczowe karty/pudełko

Zacznijmy jednak od podstawowej wersji (białe pudełko) – co znajdziemy w pudełku i jak wygląda gra?

Tak jak wspomniałam powyżej w pudełku znajdziemy 4 talie kart w różnych kolorach, z różnymi typami zadań do wykonania. W pudełku są też m.in. dwustronna plansza do gry (tryb 1 para lub 2-4 pary), pionki, klepsydra, tabliczki i markery suchościeralne do rysowania oraz planszetka z obrotową butelką-służąca do losowania typu zadania (gdy staniemy na zielonym polu z butelką).

W grze nie ma kostek, każdy gracz w swojej kolejce wykonuje 1 ruch na planszy i dobiera kartę w takim kolorze jak pole na planszy na którym stanął.

Rodzaje kart / zadań do wykonania:

niebieskie karty: jedna osoba opisuje dane hasło (słowo) ALE nie może użyć ani tego słowa ani kilku innych najbardziej się z nim kojarzących – jest to to co znamy z gry Taboo. Druga osoba z pary oczywiście zgaduje hasło.
czerwone karty: zawierają pytania sprawdzające jak dobrze znamy drugą osobę (góra karty „dla niej”, dół „dla niego”). Gracze zapisują odpowiedzi w tajemnicy, na suchościeralnych tabliczkach, następnie sprawdzamy czy odpowiedzi są identyczne.
fioletowe karty: to kalambury do rysowania. Karty zawierają hasła (kilku wyrazowe), które jedna osoba rysuje a druga musi odgadnąć.
pomarańczowe karty: zawierają pytania dla partnera z wiedzy ogólnej – mamy do wyboru odpowiedź a, b lub c – trochę jak w Milionerach.

Gra Między słowami (niebieskie pudełko) – w tej wersji gry mamy 3 rodzaje kart.

niebieskie karty („między słowami”) ten typ zadania znany jest już z podstawowej wersji gry – jest to zgadywanie hasła (słowa) nie używając kilku podanych słów zakazanych (jak w Taboo).
czerwone karty („X, Y, Zet”) – należy wymienić kilka słów na daną literę, np. wymień 3 zwierzęta na literę A.
fioletowe karty („słowotwórcy”) – należy wymienić kilka słów zawierających podaną sylabę np. „pro” (proforma, projekt, protest itd.)

Gra Znamy się (czerwone pudełko) – w tej wersji gry mamy 4 rodzaje kart.

czerwone karty („znamy się”) ten typ zadania znany jest już z podstawowej wersji gry – są to pytania otwarte dotyczące partnera (np. co lubi itp.).
niebieskie karty („co wybierasz”) – to pytania z wyborem odpowiedzi: a, b lub c, np. w czym lubi chodzić partner po domu (np. wersja „dla niego”: w dresie/w bokserkach/nago).
pomarańczowe karty („skojarzenia”) – przedstawiają grafiki. Na suchościeralnych tabliczkach należy napisać 6 skojarzeń z wylosowanym obrazkiem, jeśli dwa się zgadzają to dostajemy punkty
fioletowe karty („psychotest”) – to pytania dotyczące tego jak zachowałby się partenr w danej sytuacji – nie dotyczą zatem aż tak bezpośrednio znajomości partnera, lecz niejako znajomości jego zachowań/psychiki/stylu bycia.

Gra Kalambury (fioletowe pudełko) – w tej wersji gry mamy 4 rodzaje kart. Gra polega na zgadywaniu haseł w różnoraki sposób:

czerwone karty („pitupitu”) – musimy opisać partnerowi hasło tylko za pomocą słów zaczynających się na literę „P”.
niebieskie karty („rysowanie”) – rysujemy hasło na suchościeralnych planszetkach
zielone karty („pokazywanie”) – hasło pokazujemy tylko za pomocą gestów
fioletowe karty („Finał”) – te karty dociągamy gdy dotrzemy na planszy na pole „finał”. Teraz gracze dociągają kolejno karty z tej talii i rysują jedno z czterech haseł (obrazków) – które to będzie hasło losujemy za pomocą planszetki z obrotową butelką. Karty/hasła dociągamy póki nie skończy się nam czas (klepsydra), zatem która para będzie szybsza zgromadzi więcej dodatkowych punktów.

Gra Wiem wszystko (pomarańczowe pudełko) – w tej wersji gry mamy 3 rodzaje kart. Odpowiadamy na pytania (w danym czasie) z wiedzy ogólnej w różnoraki sposób:

fioletowe karty („prawda/fałsz”) – na dane pytanie odpowiadamy albo „prawda” albo „fałsz”.
pomarańczowe karty („A, B, C”) – wybieramy jedną z trzech odpowiedzi. Robimy to za pomocą wyboru jednej z kart (z literą A, B lub C), ponieważ w tej konkurencji biorą udział wszystkie pary
niebieskie karty („wymień”) – należy wymienić kilka rzeczy: np. wymień 3 nakrycia głowy, czy zwierzęta żyjące w zoo.

Seria Gierki małżeńskie to solidnie wydana i bardzo ciekawa pozycja. Jak widzicie wcale nie są to gry „tylko dla par”. W wersję „Między słowami”, „Wiem wszystko” lub „Kalambury” może grać dowolne grono osób. Najciekawsza i stricte dla par będzie zaś wersja „Znamy się” – jeśli szukasz pomysłu dla partnera albo znajomej pary zarówno ta wersja jak i inne będą dobrym wyborem. Gierki małżeńskie są uniwersalnymi grami, w które chętnie zagrają zarówno planszówkowi wyjadacze jak i kompletni amatorzy, nawet ci „nie grający w planszówki”.

Artykuł Gry z serii Gierki małżeńskie – czym różnią się poszczególne wersje i czy warto kupić? pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Story Cubes – jak grać i jakie wersje warto kupić?

Zielony Słoiczek — Thu, 07 Jul 2022 05:59:12 +0000

Story Cubes to pomysłowa gra kościana, dla dzieci i dorosłych, wydawnictwa Rebel.

Jak grać w Story Cubes?

Gracz rzuca wszystkimi kostkami, następnie układa historię / bajkę na podstawie wylosowanych rysunków. Aby sobie nieco utrudnić, kości można podzielić na 3 równe grupy – wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Gracz musi wtedy „używać kości” w równomierny sposób, nie wykorzystując wszystkich już na samym początku opowieści, czy też w jednym zdaniu;)

Na każdej kości jest sześć różnych grafik co daje nam wiele możliwych kombinacji. Rysunki na kościach są nieco wklęsłe i podmalowane, co sprawia że będą bardzo trwałe i nie powinny się szybko ścierać.

Story Cubes sprzedawane jest w wersji z 9 kostkami – w solidnych, praktycznych pudełeczkach (z grubego kartonu, zamykanych na magnes lub w metalowej puszce-nowa edycja) ALBO w wersji z 3 kostkami. Poza tym wybrać możemy tematykę rysunków. Wersja podstawowa (pierwsza jaka się pojawiła) w kolorze pomarańczowym ma najbardziej ogólne rysunki o różnych tematykach. Polecam właśnie tą wersję na początek. Dostępne są również warianty tematyczne np. „przygody”, „podróże”, czy „science fiction”. Poniżej opisałam dostępne wersje / warianty tematyczne gry.

Jakie warianty gry są dostępne:

-> zawierające 9 kości:

„wersja podstawowa” (original) – pomarańczowy: tematyka ogólna (obrazki typu domek, telefon, jabłko, żółw)
„interwencje” (emergency) – żółty: (obrazki o tematyce medycznej i niebezpiecznych sytuacjach)
„podróże” (voyages) – jasnozielony: (obrazki z egzotycznymi zwierzętami, daniami, środkami transportu)
„akcje” – niebieski: (kości przedstawiają wszelakie czynności np. słuchanie muzyki, podarowanie prezentu, jedzenie, granie czy suszenie prania;)
„fantazje” – różowy: (obrazki przedstawiające baśniowe postacie i ich akcesoria)
„sekrety” – fioletowy: (do snucia opowieści o poworach, tajemnicach, niecodziennych i niezwykłych zjawiskach, detektywach)
„bohaterowie” – czerwony (obrazki kojarzące się z idolami, niezwykłymi, odważnymi ludźmi, sportem)
„science fiction” – szaroniebieski: (kości poruszające tamatykę kataklizmów, niezwykłych postaci, zjawisk, nauki, kosmosu)
„przygody” – zielony: (kości przedstawiające zwierzęta, również te prehistoryczne oraz obrazki kojarzące się z przygodami/wyprawami)
oraz w tematyce „Harry Potter„, ”Batman”, ”Star Wars” i ”Looney Tunes”.

-> zawierające 3 kości (te same co w większych zestawach):

„medycyna„, „na ratunek” i „kataklizmy” (wchodzą w skład żółtego zestawu „interwencje”)
„baśnie„, „mity„, „średniowiecze” (wchodzą w skład różowego zestawu „fantazje”)
”tajemnice”, ”strachy”, ”poszlaki” (wchodzą w skład fioletowego zestawu „sekrety”)
”supermoce”, ”salon gier” i ”sport” (wchodzą w skład czerwonych „bohaterów”
„potwory”, ”galaktyka” i ”atom” (wchodzą w skład szaroniebieskiego zestawu „science fiction”)
”prehistoria”, ”odkrycia”, ”zwierzęta” (wchodzą w skład zielonego zestawu „przygody”)

Dzięki temu że dostępne są różne warianty tematyczne – każdy znajdzie coś dla siebie;) Ja posiadam w mojej kolekcji 3 pierwsze wersje – podstawową, interwencje oraz podróże. Fajne jest to że można dokupić nie tylko pełne zestawy po 9 kości, ale i mniejsze, tańsze, po 3 kostki – jeśli tylko część zestawu nas interesuje np. tylko zwierzęta czy kosmos.

Zalety gry:

uczy wypowiedzi ustnej, opowiadania historii, budowania logicznych zdań, rozwija słownictwo i zainteresowania
pobudza introwertyków (i nie tylko) do wypowiadania się na różne tematy (moja sześcioletnia córka, która jest bardzo nieśmiała i małomówna przy tej grze potrafi bardzo dużo i bez skrępowania opowiadać;)
jest świetnym bodźcem do dyskusji na różne tematy np. zachowanie bezpieczeństwa w różnych sytuacjach (wariant „interwencje”) czy nauka o wszechświecie (wariant „galaktyka”), prehistorii (wariant „prehistoria”) itp.
pobudza i rozwija kreatywność, wyobraźnię
kości można wykorzystać do nauki pisania wypracowań czy nauki języków obcych
kości można wykorzystać na wiele innych sposobów – można wymyślać nowe gry i zabawy z ich wykorzystaniem – gra w skojarzenia, zgadnij o czym myślę, narysuj obrazek z wylosowanymi motywami itp.

Gra Story Cubes, podobnie jak inne gry planszowe Rebel, cieszy się dużą popularnością, nic dziwnego, jest bowiem oryginalna, można ją wszędzie ze sobą zabrać i grać z każdym;) Mnogość wariantów daje nam niesamowity wybór, rożnorodne poziomy trudności oraz dużą regrywalność.

Artykuł Story Cubes – jak grać i jakie wersje warto kupić? pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Pędzące żółwie – szybka prosta gra dla dzieci i dorosłych

Zielony Słoiczek — Fri, 17 Jun 2022 06:27:03 +0000

Gra Pędzące żółwie (Egmont) – miła dla oka szata graficzna, przyjemna tematyka, proste zasady i ciekawa rozgrywka. Uwaga -jest też wersja podróżna/karciana tej gry, bez planszy i żółwi. Ja opisuję pełną wersję gry – planszową. Ponieważ moje drewniane żółwie gdzieś wcięło (małe dziecko się nimi bawiło) to musiałam wykonać swoje żółwie z modeliny – w oryginale są ładne drewniane żółwie.

Co jest w pudełku: W pudełku znajdziemy małą, (ale wcale nie jest za mała) ładną rozkładaną planszę, 5 drewnianych żółwi w różnych kolorach, kartonowe żetony do wylosowania koloru żółwia, oraz karty.

Zasady: Najpierw każdy gracz losuje kolor swojego żółwia i nikomu nie mówi co wylosował. Nikt nie wie który żółw do kogo należy. Aby nikt się tego nie dowiedział, aż do ostatniej chwili, poruszamy się nie tylko swoim żółwiem ale i innymi (możemy nawet cofać swojego żółwia dla niepoznaki). Utrzymywanie tajemnicy ma znaczenie pod koniec gry – gdy szykujemy się do ostatniego skoku, na metę, wtedy ma znaczenie kolejność w której gramy, jeśli wiedzielibyśmy który żółw się poruszy się tuż przed nami (bo pod koniec każdy będzie chciał przesunąć się swoim żółwiem na metę, a nie innym), może wcześniej cofnęlibyśmy tego żółwia, nawet razem ze swoim (byleby nie kończyć jeszcze gry i mieć szansę wygrać).

Każdy dostaje 5 kart. W swojej kolejce odrzucamy 1 kartę aby poruszyć się żółwiem wskazanym na wybranej karcie, po czym dobieramy 1 kartę ze stosu. Zawsze mamy 5 kart na ręku.

Rodzaje kart: Na kartach mamy różne kolory żółwi, odpowiadające pionkom, jak i tęczowe żółwie – jokery – wtedy możemy poruszyć się dowolnym żółwiem.

Plusik oznacza ruch do przodu (dwa plusiki to dwa ruchy do przodu), minus to ruch do tyłu, a strzałka (zawsze na tęczowym żółwiu) oznacza ruch do przodu żółwiem który jest aktualnie na końcu (jedna strzałka 1 ruch, dwie strzałki ruch o 2 pola). Jeśli na końcu jest kilka żółwi to gracz decyduje którym się poruszy.

Kilka żółwi może zajmować to samo pole (ten sam kamień na planszy) – kolejny żółw wchodzący na to samo pole wskakuje na sam szczyt stosu żółwi. Jeśli mamy poruszyć się naszym żółwiem który jest w środku lub na dnie stosu żółwi to poruszamy go RAZEM ze wszystkimi żółwiami które siedzą NA nim (jeśli jakiś jest POD to zostaje). Dzięki temu możemy poruszać się naszym żółwiem nie rzucając karty w jego kolorze, a kartę odnoszącą się do któregoś żółwia pod nim.

Grę wygrywa ten kto pierwszy dotrze na metę. Jeśli na metę dociera kilka żółwi (bo niosą na plecach inne) to zawsze wygrywa ten żółw który jest na samym dole stosu.

W grze biorą udział zawsze wszystkie żółwie (nawet jeśli nie ma 5 graczy), co jest fajne bo wtedy któryś żółw/żółwie nie mają właścicieli, a nadal się nimi poruszamy. Próbujemy wtedy ocenić który żółw jest bez właściciela aby wykorzystać go do wygranej;) może nas zanieść na metę i wtedy okaże się że to my ostatecznie wygramy bo żółw pod spodem nie ma właściciela…może się jednak zdarzyć tak że mylnie założymy że mało używany żółw na samym końcu jest bez właściciela – może to strategia przeciwnika? Użyjemy takiego żółwia wchodząc na metę – a tu niespodzianka – nie my wygrywamy a jego właściciel – tak żółw ma jednak właściciela;)

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Pędzące żółwie – szybka prosta gra dla dzieci i dorosłych pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Gra karciana Kroko Loko – dla dzieci od 5 lat

Zielony Słoiczek — Mon, 06 Jun 2022 06:52:58 +0000

Pomysłowa gra karciana Kroko Loko – dla dzieci w wieku od 5 lat. Pobaw się w detektywa: jako pierwszy znajdź podejrzanego pasującego do rysopisu, następnie podążaj za wskazówkami świadków aby znaleźć winnego… to wszystko można znaleźć w skromnej i niepozornej grze Kroko Loko, mieszczącej się w małym metalowym pudełku. Według mnie to gra „imprezowa” dla dzieci w każdym wieku (bez górnej granicy wieku) – grać można w nią tak długo jak długo dla dziecka nie będzie ona np. zbyt dziecinna.

Większość kart to wizerunki podejrzanych krokodyli – dla dzieci umiejących czytać mamy tutaj smaczek w postaci śmiesznych, trudnych do przeczytania imion podejrzanych. Karty z podejrzanymi układamy np. w kwadrat na środku stołu. Następnie obok rozkładamy karty rysopisu podejrzanego. Na początku partii po kolei każdy z graczy decyduje o kolejnych cechach krokodyla którego będziemy zaraz szukać. Wybieramy jego wygląd: Pan/Pani ; Zielony/Niebieski ; gruby/chudy oraz charakterystyczny ubiór: czy był w kapeluszu czy bez, oraz czy był w okularach czy bez.

Po wybraniu tych kart – rysopisu podejrzanego każdy z graczy szuka pasującego do opisu krokodyla w kartach wyłożonych na stole. Znaleźliśmy krokodyla pasującego do opisu – ale ale, to jeszcze nie koniec, teraz każdy musi podążać za wskazówkami świadków! Każdy krokodyl wskazuje ręką któryś kierunek (góra, dół, lewa, prawa) – podążamy wzrokiem za wskazówkami, na końcu odnajdując poszukiwanego krokodyla.

Najczęściej to krokodyl z brzegu kwadratu nie wskazujący już nikogo bo nie ma obok karty. Teraz w zależności od wieku dziecka albo pokazujemy go palcem albo musimy przeczytać jego imię. Kto zrobi to pierwszy wygrywa tą partię.

Wyjątki:

Jeśli podążając we wskazanym kierunku nagle któryś krokodyl każe nam się cofnąć w miejsce w którym przed chwilą „byliśmy” oznacza to że winny jest ten krokodyl do którego się cofniemy – czyli ten na którego wskazuje aż 2 świadków.
Jeśli podążając we wskazanych kierunkach na końcu znajdziemy kartę „wszyscy kłamią” oznacza to że winny jest krokodyl od którego zaczęliśmy, na którego wskazywał rysopis.

Świetny pomysł na grę dla dzieci. Gra jest dla dzieci w wieku od 5 lat, ale i czterolatek da sobie radę – można zmodyfikować zasady – dostosować do wieku. Ja na przykład grałam w tą grę z młodszymi dziećmi 3-4 lata w ten sposób że ignorowaliśmy tą część ze świadkami i po porostu dziecko miało szukać krokodyla odpowiadającego rysopisowi;) Fajna gra do której z wiekiem gracza dokładać można kolejny element. Dla dzieci czytających (od 7 lat) wyzwaniem będzie przeczytanie długiego, skomplikowanego imienia winnego krokodyla.

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Gra karciana Kroko Loko – dla dzieci od 5 lat pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Kto to zrobił? – zabawna karcianka dla dzieci

Zielony Słoiczek — Mon, 23 May 2022 07:09:26 +0000

Kto to zrobił? – prosta, zabawna gra karciana dla dzieci w wieku od 5/6 lat, w którą grać może i 4 latek. Które zwierzątko zrobiło na dywan kupę? Kto jest jego właścicielem? Czy masz dobrą pamięć i uda Ci się zwalić winę na kogoś innego? Dla dzieci w wieku 4-6 lat już sam motyw gry jest zabawny – śmieszą ich żetony kupy i poszukiwanie winnego zwierzątka…

Co jest w pudełku: 13 żetonów kupy oraz 36 kart w 6 różnych kolorach (dla max. 6 graczy) zapakowano do małego opakowania, które wygodnie się otwiera – wieczko na magnes.

Zasady: Każdy z graczy wybiera sobie kolor i bierze na rękę wszystkie 6 kart w wybranym kolorze (każdy ma te same karty). Na środku stołu kładziemy żeton kupy. W tej grze wcielamy się w rolę właściciela 6 różnych zwierzątek. Któreś ze zwierzątek zrobiło na dywan kupę. Kto to był? Każdy z graczy kolejno się usprawiedliwia – po kolei wykładamy po 1 karcie na środek stołu. Pierwszy gracz wybiera dowolne zwierzątko z talii np. papugę i mówi „to nie moja papuga, to był kotek (albo „rybka” albo „inna papuga” itp.). Gracz zwala winę na inne zwierzątko. Wtedy każdy z graczy stara się jak najszybciej położyć na stole swoją kartę z wybranym zwierzątkiem np. kotka. Kto pierwszy wyłoży odpowiednią kartę ten może zwalić winę na inne zwierzątko i znowu mówi „to nie mój kotek to był inny kotek/żółwik” itp.

Na początku rozgrywki nie ma większego znaczenia na które zwierzątko zwalimy winę – ponieważ gracze mają jeszcze dużo kart. W trakcie gry niektóre zwierzątka „się kończą” i np. już nikt nie ma chomika. Jeśli gracz nie jest uważny i zwali winę na chomika, którego już nikt nie ma okazuje się że to była kupa ostatniego wyłożonego zwierzątka – jego właściciel przegrywa tą partię i bierze żeton kupy (sprząta ją). Gra się kończy gdy któryś właściciel otrzyma 3 żeton kupy. Grę wygrywa ten kto ma żetonów najmniej.

Czterolatek gra w grę, wie o co ma robić, dobrze wykłada karty, ale ma trudność z wytypowaniem zwierzątka na które ma zwalić winę. Nie obserwuje rozgrywki pod tym kątem w ogóle i tak naprawdę podaje dowolną nazwę zwierzątka – zwykle to jedno z tych które ma na ręku, albo jego ulubione. Tak czy siak rozgrywka sprawia mu frajdę i o to chodzi. Czterolatek nie umie jeszcze trzymać kart w ręku w taki sposób aby bez pokazywania ich innym wyciągnąć jedną z nich – najlepiej by wybierał swoje karty pod stołem/za parawanem z np. książki – aby nikt nie podglądał.

Pięcio-Sześciolatek już dostrzega o co w tej grze tak naprawdę chodzi – próbuje wypatrzyć coś w stosie kart odrzuconych czy też podejrzeć karty przeciwników:P Wie że trzeba podać nazwę zwierzątka, którego dany gracz jeszcze nie kładł. Czy da się to wszystko zapamiętać (jakie karty odrzucali gracze) – nie wiem, nawet ja tego nie próbowałam;) Sześciolatek grając w tą grę jest bardzo szybki – często prześciga dorosłych w wykładaniu pasującej karty. Trudność sprawia mu jednak typowanie zwierzątka pod koniec gry – gdy widać że pozostali mają 1-2 karty na ręku. Nie może się zdecydować, nie chce popełnić błędu i nie chce nikogo wytypować:P No cóż, dziecko musi się też nauczyć że nie zawsze trzeba wygrywać aby się dobrze bawić, jedna partia przegrana ale inna może być wygrana… tego ta gra też może nauczyć.

Bardzo fajna, prosta i przyjemna gra karciana dla dzieci

Gry planszowe można kupić w sklepach z planszówkami lub księgarniach internetowych, ja często kupuję gry planszowe TUTAJ – jest duży asortyment i w większości przypadków dobre ceny.

Artykuł Kto to zrobił? – zabawna karcianka dla dzieci pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.