DIY - Zielony Słoiczek

Malowanie po numerach – czyli jak kompletny amator może namalować piękny obraz

Zielony Słoiczek — Sat, 04 Dec 2021 08:11:00 +0000

Malowanie po numerach to świetne rozwiązanie dla osób które nie mają żadnej fachowej wiedzy czy umiejętności a chciałyby same coś stworzyć – w tym przypadku samemu namalować zachwycający obraz. Świetny pomysł na spędzanie czasu w domu – kreatywne hobby, które nie zrujnuje naszego budżetu (wszystko jest w zestawie), nie trzeba umieć malować, wystarczy odrobina cierpliwości;)

Ja nie umiem ani rysować ani malować, ale lubię próbować nowych rzeczy postanowiłam więc przetestować zestaw kreatywny „Malowanie po numerach” od ipicasso. Zestawy można kupić w sklepie online – tutaj, czasem można też dostać w marketach, albo w innych internetowych sklepach, ale na stronie ipicasso jest chyba największy wybór obrazów.

Dlaczego jeszcze warto kupić obraz przez stronę ipicasso:

Obrazy można tam wyszukiwać wedle różnych kryteriów jak: orientacja (pionowy/poziomy), rozmiar, tematyka (dziecięca/abstrakcja/kosmos/kwiaty/krajobrazy/zwierzęta itd.) czy trudność. Jeśli chodzi o trudność to jest to chyba uszeregowanie względem ilości kolorów w obrazie, co oczywiście w sporym stopniu przekłada się i na stopień skomplikowania obrazu, ale nie do końca. Trudność powinna odzwierciedlać to jak duże są pojedyncze pola, im większe tym łatwiej się maluje. Trudno jednak oczekiwać aby ktoś ocenił w ten sposób setki obrazów:P przyjęto więc kryterium ilości kolorów. W bardziej skomplikowanych obrazach, gdzie jest więcej szczegółów, mniejsze pola do zamalowania jest z reguły więcej kolorów. Szukając obrazu dla siebie czy na prezent warto zwrócić więc uwagę na trudność, nie jest to jednak precyzyjne kryterium.
Można kupić tu nie tylko obrazy do malowania ale i modele do sklejania, czy diamentowe mozaiki do układania – taka mozaika z kryształków to też świetna zabawa, ale o tym będzie osobny wpis.
Strona ma też coś czego nie widziałam nigdzie indziej czyli możliwość dodania wraz z komentarzem/oceną obrazu zdjęcia swojej pracy. Dzięki temu możemy zobaczyć jak innym dany obraz wyszedł – jak wygląda on w realu, w normalnym oświetleniu, namalowany przez inne osoby.

Zestaw do malowania po numerach ipicasso zapakowany jest w solidne kartonowe opakowanie, z uchwytem. Obrazy dostępne są w kilku rozmiarach, ja malowałam dwa: 40×50 i 50×65 cm. Z tyłu opakowania znajdziemy instrukcję – na co zwracać uwagę podczas malowania i są to naprawdę trafne rady. Polecane jest m.in. malowanie w jednym kolorze na raz, zaczynając od góry obrazu i od lewej (dla praworęcznych) – tak aby nie zmazywać ręką świeżo malowanych fragmentów – i właściwie to jest najważniejsze. Kolejne rady: aby najlepiej zacząć od malowania najjaśniejszych kolorów, na koniec zostawiając najciemniejsze oraz najpierw malować tło a potem inne elementy – są właściwie już „wykonane” za nas przez producenta obrazu – numery nie są bowiem losowe lecz ułożone w odpowiedniej kolejności malowania. Najpierw więc malujemy białą/jasnymi farbami i malujemy głównie tło, następnie przechodzimy do ciemniejszych kolorów i innych elementów obrazu.

Co znajdziemy w zestawie / w pudełku:

Zestaw do malowania po numerach ipicasso składa się z:

Hermetycznie zapakowanych, dobrej jakości farb. Są one w małych pojemniczkach oznaczonych numerami. Do obrazów większych 50×65 cm dostajemy po prostu 2 komplety farb. Farbek jest wystarczająca ilość, zwykle dużo więcej, tylko kilka kolorów z danego obrazu wykańczałam na tyle że widać już było dno pojemniczka, a farby kładłam raczej „na grubo”, suchym pędzlem.
Trzy rodzaje pędzli – szerszy – do dużych elementów, średni – którego ja używałam do wszystkich obrazów cały czas oraz najcieńszy do malowania wąskich fragmentów (np. wąsy kota itp.) – ale trudniej go kontrolować (długie włosie) więc go nie używałam.
Płótno z eko bawełny naciągnięte na krosno malarskie-czyli drewnianą ramę. Na płótnie nadrukowane są granice pól o różnych kolorach oznaczone numerami odpowiednich kolorów farb.
Dwie zawieszki do przybicia do drewnianej ramy – aby powiesić za ich pomocą obraz na gwoździku/ach, czy wkręcie/tach w ścianie – ale można też użyć taśmy mocującej i przykleić obraz do ściany bezpośrednio ramą (jest odpowiednio szeroka od wewnątrz).
Nieco mniejsza od płótna kartka z wyraźniej niż na płótnie zaznaczonymi granicami pól i numerami – przydaje się gdy wyjdziemy za linię i kolejny numer/granica są mniej czytelne.

Wszystkie te elementy tworzą zestaw, z którego osoba bez talentu może wyczarować obrazy będące piękną ozdobą domu;)

Myślałam że malowanie obrazów w ten sposób będzie trudniejsze, że wymaga podstawowych umiejętności, prowadzenia pędzla czy coś:P ale okazało się że wystarczy tylko cierpliwość do stopniowego wypełniania kolorem kolejnych pól.

Wydaje mi się że po dwóch pierwszych obrazach wypełnianie nawet wąskich i małych pól idzie mi dużo szybciej, nauczyłam się jak poprowadzić pędzel aby nie wychodzić za bardzo za linię, wiem też że np. w przypadku tła przejścia między kolorami nie muszą być idealne – nawet jeśli wyjdę za linię to w gotowym obrazie nikt nic nie zauważy;)

Powyżej zdjęcia przedstawiające proces malowania mojego pierwszego obrazu. Jest to obraz o wymiarach 40×50 cm – „Piękny Paw”. Namalowanie go zajęło mi niecały miesiąc. Ten obraz najbardziej mi się podoba – jest po prostu obłędny.

Na drugi ogień poszedł obraz większy, o wymiarach 50×65 cm zatytułowany „Sowa ornament”. Zupełnie inna kolorystyka, ale również robi wrażenie i jest bardzo ładny. Namalowanie go zajęło mi 2 miesiące, ale to dlatego że miałam co najmniej dwutygodniową przerwę i byłam chora. Namalowanie takiego obrazu zajmuje zatem ok. 1,5 miesiąca.

Ponieważ moje córki bardzo chciały też malować po numerkach, tak jak mama, to kupiłam dla nich w Selgrosie małe, proste obrazy dla dzieci – również malowane po numerach (obrazki dla dzieci można kupić też np. TUTAJ). Byłam zaskoczona tym jak dobrze sobie poradziły, okazało się też że młodszej, czteroletniej córce (obraz zebra) malowanie wyszło równie dobrze jak starszej sześcioletniej siostrze (obraz jednorożec).

Obecnie kończę malować trzeci obraz pt. „Na dachu w Paryżu”, a następny pt. „Czas na miłość” już czeka w kolejce. Gdy tylko skończę je malować dodam zdjęcia;)

Polecam malowanie po numerach – to świetny sposób na połączenie przyjemnego z pożytecznym – poświęcamy bowiem godzinkę na relaksujące malowanie (uwierz mi że jest świetne na natłok myśli), a zarazem po ukończeniu dzieła zyskujemy obraz do powieszenia i ozdobienia któregoś z pomieszczeń domu, czy też podarowania komuś w prezencie.

Jeśli już mówimy o prezentach to taki zestaw do malowania jest bardzo fajnym pomysłem „pod choinkę” czy na urodziny. Muszę przyznać że gdy zastanawiałam się co chciałabym dostać (na potrzeby mikołajkowej listy życzeń) to miałam trudny wybór – czy wolę kolejny taki obraz czy może kolejną upatrzoną grę planszową….

Artykuł Malowanie po numerach – czyli jak kompletny amator może namalować piękny obraz pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Jak zrobić „Las w słoiku” ? – pomysł na prezent DIY

Zielony Słoiczek — Mon, 16 Nov 2020 10:29:38 +0000

Dwa lata temu wykonałam sama „las w słoiku” na prezent dla mojej mamy. Las przetrwał do dziś, w związku z tym postanowiłam podzielić się z wami „przepisem” na jego wykonanie.

Co jest niezbędne aby wykonać las w słoiku?

szklany słoik – mój ma wymiary: wysokość 32cm, średnica podstawy: 13cm, szyjki 16cm, najszerszego miejsca: 23cm
wieczko/korek do słoika – mój był w komplecie ze słoikiem – korek o grubości 10mm
roślinki przeznaczone do lasów w szkle
ziemia/podłoże do wybranych roślin – lekko kwaśne (uniwersalne) lub kwaśne, na bazie torfów, grubość 6-8cm
węgiel aktywny – ok. 1 łyżka rozsypana na dno podłoża (spód warstwy ziemi) – poprawia filtrację krążącej w obiegu wody
żwirek – w różnych rozmiarach i kolorach – jako drenaż na dno słoika, oraz pełniący ozdobną funkcję

Wszystkie niezbędne elementy można kupić w jednym sklepie Zielony Słoik (zbieżność nazw z moją stroną jest przypadkowa;) – ja moje elementy kupiłam w 3 różnych sklepach.

Zacznijmy od słoika – wielkość należy dobrać do ilości i rozmiarów roślin które chcemy w nim zasadzić. Ja wybrałam dość spory szklany słoik – o wymiarach: wysokość 32cm, średnica podstawy: 13cm, szyjki 16cm, najszerszego miejsca: 23cm. Kupiony był w zestawie z korkiem o grubości 10mm. Aby wieczko się łatwo podnosiło przymocowałam do korka kawałek sznurka za pomocą szybkoschnącego kleju typu „Kropelka”.

Słoik wraz z korkiem kupiłam na Allegro za 53zł.

Na dno słoika wysypujemy żwirek/piasek – może być on w różnych kolorach i rozmiarach. Żwirek układany warstwami tworzy piękną ozdobną kompozycję na dnie słoika. Żwirek można zakupić w tym samym sklepie co roślinki, większy wybór i niższe ceny będą jednak w sklepie akwarystycznym. Ja kupiłam kilka rodzajów żwirku/piasku (podłoże neutralne) w sklepie Wodna kraina.

Żwirek/piasek jest tani – kosztuje między 1,50zł a 3zł za opakowanie 1kg. Do mojego słoika nie wykorzystałam nawet połowy tej ilości żwirku-zależało mi na różnych kolorach i granulacji dlatego zamówiłam aż tyle. Całe zamówienie – 7 rodzajów żwirku/piasku (po 1kg każdy) wraz z dostawą kosztowało 28,61zł. Poniżej znajduje się lista żwirku/piasku który zakupiłam, w kolejności jak na poniższym zdjęciu:

piasek kwarcowy naturalny 0,2-0,8mm
piasek kwarcowy czarny 0,2-0,8mm
piasek kwarcowy czarny 0,8-1,2mm
piasek kwarcowy zielony 2-3mm
piasek kwarcowy brązowy 0,2-0,8mm
piasek kwarcowy brązowy 0,8-1,2mm
piasek kwarcowy brązowy 2-3mm

Nad kompozycją ze żwirku/piasku znajduje się warstwa podłoża/ziemi oraz zasadzone w niej roślinki. Wszystkie te elementy kupiłam w sklepie Zielony Słoik. Produkty kosztowały mnie 64,90zł.

Najpierw na spód rozsypujemy (może być wymieszany z odrobiną podłoża/ziemi) węgiel aktywny (ok. 1 -2 łyżki), u mnie to było opakowanie 25g. Węgiel aktywny dodaje się aby pełnił rolę filtra wody, pochłaniając toksyczne dla roślin substancje oraz ograniczał rozwój bakterii w słoiku.

Następnie wsypujemy podłoże czyli ziemię lekko kwaśną (uniwersalną) lub kwaśną – zależnie od wybranych roślin. Ja zakupiłam 2szt. ziemi kwaśnej. 1 opakowanie zawiera 1,2L podłoża. Warstwa ziemi powinna wynosić mniej więcej 6-8cm.

W ziemi wykonujemy wgłębienia i sadzimy w nich wybrane roślinki. Wszystkie rośliny powinny mieć zbliżone wymagania co do nasłonecznienia, podłoża czy podlewania. Na stronie sklepu każda roślinka jest opisana, podane są także sugerowane gatunki roślin towarzyszących. Na samym wierzchu wysypać można żwirek lub położyć mech. Jeśli mech jest suchy najpierw należy położyć go na talerzyku z odrobiną wody – aby był lekko wilgotny. Przed jego położeniem lekko odciskamy z niego nadmiar wody. Poniżej znajduje się lista roślin które ja wybrałam:

palma koralowa (chamaedorea elegans)
fitonia zielona (fittonia verschaffeltii) – 2szt
fitonia czerwona (fittonia verschaffeltii)
paproć wietlica (athyrium spicatum)
mech kępowy – bielistka siwa – 2szt

Wybrane przeze mnie rośliny lubią stanowisko zacienione, kwaśne podłoże, w miarę potrzeby lekkie spryskiwanie (1-2 psiknięcia) wodą demineralizowaną/odstaną przegotowaną (aby woda nie była twarda).

Artykuł Jak zrobić „Las w słoiku” ? – pomysł na prezent DIY pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Gra planszowa: dekorowanie babeczek – DIY

Zielony Słoiczek — Mon, 01 Jun 2020 14:03:04 +0000

Opiszę wam krok po kroku jak zrobiłam grę planszową dla moich córek. Nie jestem autorką pomysłu, gra jest moją wersją gry „Ciasteczkowy Potwór” wydawnictwa Haba. Kupna wersja tej gry nie była u nas dostępna, zrobiłam więc tą grę sama.

Na czym polega gra?

Każdy z graczy losuje wybraną ilość kart (np. 3szt.) ze wzorem dekoracji babeczki (kolorowe kuleczki na babeczkach). Zadaniem graczy jest jak najszybsze wyłowienie (np. z wieczka pudełka) odpowiedniej ilości kulek w odpowiednich kolorach. Gracze robią to za pomocą małej wąskiej łyżeczki (wąskie łyżeczki dla niemowlaków) aby nie było za łatwo;)

Wyłowione kulki umieszczamy za pomocą łyżeczki w „miseczkach” (moje miseczki są z miarek od mleka modyfikowanego-obcięłam im uchwyty). Kto pierwszy zgromadzi w miseczkach niezbędne dekoracje do wylosowanych babeczek, ten wygrywa tą turę. Tur może być kilka a kto wygra najwięcej dostanie dużą apetyczną babeczkę;)

Babeczki są udekorowane kolorowymi kulkami w różnych kombinacjach kolorystycznych, różna jest też ilość kulek. Jest to element którym możemy skalować trudność rozgrywki, a także niwelować różnice w wieku graczy. Np. najmłodsze dziecko losuje karty ze stosu tylko z dwiema kulkami na babeczce, starsze dziecko z trzema kulkami a dorosły z czterema. Jeśli gracze zaś są w tym samym wieku mogą losować po jednej karcie z każdego przedziału, albo w ogóle w pełni losowo (wtedy ktoś może mieć łatwiej bo wylosuje same zestawy z 2 kulkami itp.).

Wykonanie gry:

Opakowanie do gry to obklejone kolorowym papierem pudełko po dziecięcych butkach. Łyżeczki do gry to łyżeczki których używały moje córki gdy były niemowlakami. Miseczki można zrobić z modeliny lub z miarek od mleka modyfikowanego. Wystarczy obciąć im uchwyty. Miseczki można ozdobić kolorowym papierem-dla każdego gracza inny kolor. Kulki zrobiłam z modeliny, w 6 kolorach. Ulepiłam i „upiekłam” wedle zaleceń producenta mojej modeliny, w piekarniku w 105°C ok. 15-20min.

Najwięcej pracy wymagają karty do gry przedstawiające dekorację babeczek. Jak zrobiłam karty do gry. Karty można wykonać w dowolnym programie graficznym, choćby Paint. Najpierw znalazłam w internecie grafikę babeczki. Skopiowałam ją kilkadziesiąt razy (tyle ile sztuk kart chcę mieć). Następnie obok babeczki narysowałam (za pomocą narzędzia do rysowania elips/kół kulki w 6 różnych kolorach (takich jak wybrane kolory modeliny). Na każdą babeczkę przekopiowałam sobie losowo wybrane kolory kulek, tak aby mieć równą ilość kart z 2, 3 i 4 kulkami. Karty z babeczkami wydrukowałam na zwykłym papierze i podkleiłam kartonem. Następnie wycięłam karty.

Podsumowanie z czego zrobiłam grę:

opakowanie z pudełka po dziecięcych butach-wieczko służy też jako obszar z którego wyławiamy kulki
miseczki na kulki z miarek od mleka modyfikowanego; można je też ulepić z modeliny
kolorowe kulki ulepione z modeliny, w 6 kolorach
karty ze wzorem dekoracji babeczek-wydrukowane na zwykłym papierze i podklejone kartonem
wąskie kolorowe łyżeczki dla niemowlaka

Gra jest typowo zręcznościowa, ale dzięki temu że mamy wpływ na wielkość kulek i dobór łyżeczek to mogą grać w nią dzieci młodsze niż sugeruje producent oryginału (5+). Czterolatki spokojnie sobie poradzą, za to dwu-trzylatki mogą wymagać ułatwienia w postaci większej łyżeczki, albo pozwolenia im na nabieranie kulek ręką, zamiast łyżeczki.

Artykuł Gra planszowa: dekorowanie babeczek – DIY pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Jak uszyć bawełnianą maseczkę ochronną – bez maszyny do szycia

Zielony Słoiczek — Fri, 10 Apr 2020 09:32:17 +0000

Jak szybko uszyć wielorazowe maseczki ochronne z bawełny?

Wczoraj wieczorem uszyłam 5 maseczek dla dorosłych i dwie dziecięce. Maseczki szyje się łatwo i szybko. Można je przeszyć na maszynie do szycia lub tak jak ja zrobić to ręcznie. Maseczka jest prosta, z jednej warstwy materiału. Przeszywamy w dwóch miejscach i gotowe. Można oczywiście zrobić dwuwarstową, dodać fizelinę, ale wtedy tracimy też na oddychalności maseczki. Ochrona wcale nie wzrasta bo maseczka i tak nas nie ochroni przed przeniknięciem wirusa, ba taka wilgotna od oddechu maseczka będzie bardziej atrakcyjnym siedliskiem dla bakterii i wirusów.

Od przyszłego czwartku zakrywanie twarzy i nosa w miejscach publicznych będzie obowiązkowe. Żadna maseczka tego typu nie ochroni nas przed koronawirusem. W noszeniu osłony twarzy np. w postaci maseczki chodzi o to aby ograniczyć dotykanie twarzy, oraz zmniejszyć zasięg wydychanego powietrza podczas oddychania, a zwłaszcza przypadkowego kaszlu/kichnięcia – tak aby zmniejszyć ryzyko zarażenia innych. Jeśli ludzie w naszym otoczeniu będą również nosić maseczki wtedy i my sami będziemy w pewien sposób chronieni. Na poniższym zdjęciu maseczki w wersji dla dorosłych i dla małych dzieci.

Maseczki uszyłam ze skrawków materiału jakie miałam w domu, ponieważ szyłam wcześniej sukienki z „dresówki” czyli bawełny z domieszką elastanu to właśnie z niej uszyłam maseczki. Oczywiście można też je uszyć ze 100% bawełny. Bawełna z domieszką elastanu bardzo dobrze się sprawdza zwłaszcza jako materiał na troczki – są one elastyczne jak gumka, za to bardziej odporne, nie niszczą się, tak jak gumki/elastyczne taśmy, w praniu.

Z materiału (bawełna, stary t-shirt) wycięłam prostokąt o wymiarach 17cm na 16cm. Można go obszyć dookoła, aby było estetyczniej, ale nie trzeba – ja tego nie zrobiłam – miało być szybko i prosto;) Na krótszym boku robię trzy zakładki, nie mierzę nic, odkładam na oko i przypinam np. szpilkami. Bok z gotowymi zakładkami skrócił się do 8cm – tak jest w sam raz.

Wycinam dwa paski na troczki o długości 40cm. Pasków nie musiałam wycinać ponieważ użyłam gotowej, nawiniętej na taśmie lamówki z „dresówki” (bawełna z elastanem). Odcięłam pasek lamówki o długości 40cm, przecięłam go na pół i uzyskałam troczki na oba boki maseczki.

Zrobiłam też nieco mniejsze wersje dziecięce maseczki dla moich córek w wieku 3 i 4,5 lat. Wycięłam prostokąt o wymiarach 16cm na 12cm. Na krótszym boku zakładki-bok skraca się do ok. 6,5cm. Troczki 25cm.

Lamówkę/troczek przykładam do brzegu/boku maseczki i przyszywam, jednocześnie zszywając też złożone zakładki. Moje troczki są elastyczne, zatem po ich dopasowaniu do właściciela maseczki, zawiązuję troczki na supełek, nadmiar materiału odcinam i zakładam maseczkę bez wiązania troczków – tak jak by była na gumce. Zakładam tylko troczki za uszy i gotowe. Poniżej na zdjęciu gotowa maseczka – rozmiar uniwersalny pasuje na mnie jak i na mojego męża.

Po każdym użyciu maseczkę pierzemy, a po wyschnięciu zaprasowujemy żelazkiem, albo po prostu zalewamy ją wrzątkiem aby „wyparzyć”. Na zdjęciu poniżej dziecięca wersja maseczki.

Maseczki są przydatne teraz w wiadomych celach, ale można ich używać również później. Sprawdzą się jako ochrona przed wdychaniem pyłu np. wykonując prace ziemne w suchej ziemi, w ogródku, lub sprzątając szczotką czy dmuchawą piasek, liście, pył z podjazdu itp. Przydatna może być również mydlarzom – podczas przygotowywania prawdziwego naturalnego mydła.

Artykuł Jak uszyć bawełnianą maseczkę ochronną – bez maszyny do szycia pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.

Warsztaty decoupage w Craftroom

Zielony Słoiczek — Thu, 06 Dec 2018 17:16:17 +0000

Decoupage to technika zdobienia rozmaitych przedmiotów między innymi z drewna, szkła, metalu, plastiku, za pomocą wzorów wyciętych z papieru, serwetek. Przyklejone grafiki są lakierowane wtapiając się w przedmiot. Dodatkowo przymocowane mogą zostać inne ozdobne elementy – sznurki, koronki, zdobienia z mas plastycznych, plastiku itp.

Wielu rzeczy można nauczyć się czytając informacje w internecie, ja jednak dostałam w prezencie warsztaty decoupage w Craftroom (Warszawa – Praga Południe) – zamieszczam zatem krótką relację – jak takie warsztaty wyglądają. To było moje pierwsze spotkanie z techniką decoupage.

Poniżej widać zdjęcia sklepu. W sklepie znaleźć można sporo drewnianych rzeczy do ozdabiania oraz niezbędne do pracy akcesoria. Jest też kilka przykładowych prac – ozdobionych pudełek.

Warsztaty zaczęłam od wyboru drewnianego pudełka które chciałabym ozdobić. Wybrałam dość spore, z wieczkiem prawie wielkości A3.

Następnie przejrzałam kilka katalogów ze wzorami serwetek i papierów ryżowych. Idąc za radą Pani prowadzącej warsztaty zdecydowałam się na papier ryżowy. Zdecydowanie łatwiej się go przykleja i smaruje klejem bez obawy o porwanie nadruku/wzoru. Aby pracować z serwetkami najlepiej mieć już doświadczenie w postaci choćby jednej pracy wykonanej z przyklejaniem papieru ryżowego – dowiemy się wtedy jak wygląda ozdabianie pudełka tą techniką, poznamy konsystencję kleju, który trzeba nałożyć pod i na papier ryżowy/serwetkę i to bez obawy o zepsucie pierwszej pracy.

Wybrałam zatem arkusz papieru ryżowego w formacie A3 ze wzorem w brązowo żółtej kolorystyce, z grafikami w stylu retro: stary zegarek, klatka dla ptaków, narzędzia.

Wybrałam też kolor bejcy jaką chciałabym pomalować większość pudełka. Następnie przeszłyśmy do pracowni, zostałam ubrana na wszelki wypadek w fartuszek (choć nie była to brudząca praca) i przystąpiłam do pracy. Najpierw pomalowałam brązową bejcą pudełko. Każda kolejna powierzchnia była chwilę podsuszana suszarką – aby wyrobić się w trzy godziny ze zrobieniem pudełka.

Brzegi wieczka pomalowałam złotą farbą, pasującą do kolorystyki wybranego przeze mnie wzoru na papierze ryżowym. Pudełko przetarłam papierem ściernym, aby było gładkie. Następnie zabrałam się za przygotowanie powierzchni pod naklejanie wzoru. Specjalną gąbeczką (na patyczku) pokryłam wieczko pudełka białym podkładem, przetarłam papierem ściernym i nałożyłam drugą warstwę podkładu.

Ponieważ pudełko było nieco mniejsze niż wybrana przeze mnie grafika na papierze ryżowym, zdecydowałam które elementy chciałabym mieć w całości na pudełku, wybrałam rozmieszczenie grafiki i przystąpiłam do nakładania kleju. Przykleiłam grafikę, a następnie pokryłam ją klejem również z wierzchu. Gdy klej podsechł (suszarka była bardzo pomocna;) przystąpiłam do odrywania nadmiaru papieru ryżowego za pomocą papieru ściernego. Wypróbowałam tarcia samym papierem, tworząc łódeczkę wokół palców, ale lepiej mi się tarło nakładając papier ścierny na gąbkę. Grafikę i wnętrze wieczka (gdzie miałam „namalować” klucze) pokryłam lakierem – wybrałam matowy.

Wybrałam szablon z kluczami – pasującymi do wybranej przeze mnie grafiki. Szablon został spryskany klejem tymczasowym do szablonów i przyklejony. Następnie gąbeczką nałożyłam złotą farbę w miejsca wycięte w szablonie. Chwilę podsuszenia suszarką i złote klucze gotowe! Poniżej widać jak prezentuje się moje pudełko które zrobiłam na tych warsztatach.

Ponieważ nie spieszyłam się zbytnio z nakładaniem bejcy, to warsztaty przeciągnęły się o jakieś pół godziny – abym mogła skończyć. Dostałam trochę złotej farby abym mogła w domu nałożyć drugą warstwę na brzeg pudełka i poprawić niedoróbki.

Zanim wyszłam, w sklepie Craftroom zakupiłam jeszcze 2 małe skrzyneczki (do pomalowania w domu), lakier matowy, białą farbę i bejcę-tym razem w ciemniejszym kolorze.

W domu pomalowałam brzegi złotą farbą, polakierowałam resztę pudełka, po wyschnięciu nałożyłam kolejną warstwę lakieru na całość, a na wieczko z grafiką w sumie 3 warstwy.

W międzyczasie zajmowałam się malowaniem zakupionych w sklepie skrzynek. Jedną skrzynkę pomalowałam ciemno brązową bejcą w kolorze palisander. Aby uzyskać ciemny kolor nałożyłam kilka warstw (chyba ze 4). Drugą skrzynkę pomalowałam brązową bejcą (2 warstwy), następnie narysowałam na skrzynce kreski zwykłą, białą świeczką (aby w tych miejscach biała farba gorzej się trzymała i bym mogła ją potem zetrzeć).

Skrzynkę pomalowałam białą farbą, a gdy wyschła przetarłam ją papierem ściernym. W miejscach gdzie mocniej, kilka razy potarłam skrzynkę świeczką biała farba łatwo schodziła, w pozostałych dopiero po mocnym tarciu. W taki sposób postarzyłam moją białą skrzynkę.

Uzyskany efekt postarzenia bardzo mi się podoba – i to najważniejsze;)

Na sam koniec obie skrzyneczki zabezpieczyłam lakierem matowym.

Warsztaty oczywiście polecam – nie dość że można zrobić ładny przedmiot z użyciem dowolnych farb, szablonów i grafik to na dodatek zyskuje się sporą porcję przydatnych informacji – co robić w jakiej kolejności i dlaczego, jak wydzierać grafiki, jakie efekty jeszcze można uzyskać (np. spękania powierzchni), czym i jak ozdobić pudełko oprócz grafiki z papieru ryżowego/serwetki oraz jakie jeszcze przedmioty można ozdabiać tą techniką – na przykład bombki na choinkę (aktualnie w ofercie Craftroom są warsztaty tworzenia ozdób Świątecznych).

Praca nad takim pudełkiem jest bardzo przyjemna, relaksująca i odprężająca – ponad to na warsztatach nie rozpraszały mnie dzieci;)

Artykuł Warsztaty decoupage w Craftroom pochodzi z serwisu Zielony Słoiczek.